bacaigh

Irish

Pronunciation

  • (Munster) IPA(key): /ˈbˠɑkɪɟ/
  • (Galway) IPA(key): /ˈbˠakə/
  • (Mayo) IPA(key): /ˈbˠakiː/
  • (Ulster) IPA(key): /ˈbˠaki(ː)/[1]

Etymology 1

From Middle Irish baccaigid (“to lame; to prevent”), from Old Irish baccach.[2]

Verb

bacaigh (present analytic bacaíonn, future analytic bacóidh, verbal noun bacú, past participle bacaithe)

  1. (transitive) to lame
Conjugation
Conjugation of bacaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present bacaím bacaíonn tú;
bacaír†
bacaíonn sé, sí bacaímid;
bacaíonn muid
bacaíonn sibh bacaíonn siad;
bacaíd†
a bhacaíonn; a bhacaíos bacaítear
past bhacaigh mé; bhacaíos bhacaigh tú; bhacaís bhacaigh sé, sí bhacaíomar; bhacaigh muid bhacaigh sibh; bhacaíobhair bhacaigh siad; bhacaíodar a bhacaigh bacaíodh
past habitual bhacaínn /
bacaínn‡
bhacaíteá /
bacaíteá‡
bhacaíodh sé, sí /
bacaíodh sé, sí‡
bhacaímis; bhacaíodh muid /
bacaímis‡; bacaíodh muid‡
bhacaíodh sibh /
bacaíodh sibh‡
bhacaídís; bhacaíodh /
bacaídís‡; bacaíodh siad‡
a bhacaíodh bhacaítí /
bacaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future bacóidh mé;
bacód;
bacóchaidh mé†
bacóidh tú;
bacóir†;
bacóchaidh tú†
bacóidh sé, sí;
bacóchaidh sé, sí†
bacóimid;
bacóidh muid;
bacóchaimid†;
bacóchaidh muid†
bacóidh sibh;
bacóchaidh sibh†
bacóidh siad;
bacóid†;
bacóchaidh siad†
a bhacóidh; a bhacós; a bhacóchaidh†; a bhacóchas† bacófar; bacóchar†
conditional bhacóinn; bhacóchainn† /
bacóinn‡; bacóchainn†‡
bhacófá; bhacóchthᆠ/
bacófá‡; bacóchthᆇ
bhacódh sé, sí; bhacóchadh sé, s토/
bacódh sé, sí‡; bacóchadh sé, s톇
bhacóimis; bhacódh muid; bhacóchaimis†; bhacóchadh muid† /
bacóimis‡; bacódh muid‡; bacóchaimis†‡; bacóchadh muid†‡
bhacódh sibh; bhacóchadh sibh† /
bacódh sibh‡; bacóchadh sibh†‡
bhacóidís; bhacódh siad; bhacóchaidís†; bhacóchadh siad† /
bacóidís‡; bacódh siad‡; bacóchaidís†‡; bacóchadh siad†‡
a bhacódh; a bhacóchadh† bhacófaí; bhacóchtha토/
bacófaí‡; bacóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go mbacaí mé;
go mbacaíod†
go mbacaí tú;
go mbacaír†
go mbacaí sé, sí go mbacaímid;
go mbacaí muid
go mbacaí sibh go mbacaí siad;
go mbacaíd†
— go mbacaítear
past dá mbacaínn dá mbacaíteá dá mbacaíodh sé, sí dá mbacaímis;
dá mbacaíodh muid
dá mbacaíodh sibh dá mbacaídís;
dá mbacaíodh siad
— dá mbacaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— bacaím bacaigh bacaíodh sé, sí bacaímis bacaígí;
bacaídh†
bacaídís — bacaítear
past participle bacaithe
verbal noun bacú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Etymology 2

Adjective

bacaigh

  1. inflection of bacach (“lame”):
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Noun

bacaigh m

  1. inflection of bacach (“lame person; beggar”):
    1. vocative/genitive singular
    2. nominative/dative plural

Mutation

Mutated forms of bacaigh
radical lenition eclipsis
bacaigh bhacaigh mbacaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Quiggin, E. C. (1906), A Dialect of Donegal, Cambridge University Press, page 240
  2. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “baccaigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “bacuiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 68; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “bacaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN