babacan

See also: Babacan

Turkish

Etymology

    From baba (“dad, father”) + can (“life, the heart, sweetheart”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ba.baˈd͡ʒan/
    • Hyphenation: ba‧ba‧can

    Adjective

    babacan

    1. good-natured, pleasant, fatherly, reliable (man)

    Declension

    Predicative forms of babacan
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) babacanım babacan mıyım?
    sen (you are) babacansın babacan mısın?
    o (he/she/it is) babacan / babacandır babacan mı?
    biz (we are) babacanız babacan mıyız?
    siz (you are) babacansınız babacan mısınız?
    onlar (they are) babacan(lar) babacan(lar) mı?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) babacandım babacan mıydım?
    sen (you were) babacandın babacan mıydın?
    o (he/she/it was) babacandı babacan mıydı?
    biz (we were) babacandık babacan mıydık?
    siz (you were) babacandınız babacan mıydınız?
    onlar (they were) babacandılar babacan mıydılar?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) babacanmışım babacan mıymışım?
    sen (you were) babacanmışsın babacan mıymışsın?
    o (he/she/it was) babacanmış babacan mıymış?
    biz (we were) babacanmışız babacan mıymışız?
    siz (you were) babacanmışsınız babacan mıymışsınız?
    onlar (they were) babacanmışlar babacan mıymışlar?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) babacansam babacan mıysam?
    sen (if you) babacansan babacan mıysan?
    o (if he/she/it) babacansa babacan mıysa?
    biz (if we) babacansak babacan mıysak?
    siz (if you) babacansanız babacan mıysanız?
    onlar (if they) babacansalar babacan mıysalar?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Descendants

    • Armenian: Բաբաջանյան (Babaǰanyan)

    Further reading