Babacan
See also: babacan
Turkish
Etymology
By surface analysis, baba (“father”) + can (“life, soul”).
Pronunciation
- IPA(key): /ba.baˈd͡ʒan/
- Hyphenation: Ba‧ba‧can
Proper noun
Babacan
- a surname
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Babacan | Babacanlar |
| definite accusative | Babacan'ı | Babacanları |
| dative | Babacan'a | Babacanlara |
| locative | Babacan'da | Babacanlarda |
| ablative | Babacan'dan | Babacanlardan |
| genitive | Babacan'ın | Babacanların |