Babacan

See also: babacan

Turkish

Etymology

By surface analysis, baba (“father”) +‎ can (“life, soul”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ba.baˈd͡ʒan/
  • Hyphenation: Ba‧ba‧can

Proper noun

Babacan

  1. a surname

Declension

Declension of Babacan
singular plural
nominative Babacan Babacanlar
definite accusative Babacan'ı Babacanları
dative Babacan'a Babacanlara
locative Babacan'da Babacanlarda
ablative Babacan'dan Babacanlardan
genitive Babacan'ın Babacanların