başak

See also: basak, Basak, basák, and Başak

Gagauz

Etymology

Inherited from Old Anatolian Turkish بَشَاقْ (başaq, “arrowhead”), بَاشَاقْ (başaq) from Proto-Turkic *baĺčak, a derivation from Proto-Turkic *baĺč.[1] The sense of "grain ear" is attested since at least 1680.[2] By surface analysis, baş +‎ -ak. Compare Turkish başak, Azerbaijani başak.

Pronunciation

  • IPA(key): /bɑˈʃɑk/
  • Hyphenation: ba‧şak

Noun

başak (definite accusative başaa, plural başaklar)

  1. (botany, anatomy) ear or head of a grain plant
  2. (weaponry) arrowhead

Declension

Declension of başak
singular (tekil) plural (çoğul)
nominative (yalın) başak başaklar
definite accusative (belirtme) başaa başakları
dative (yönelme) başaa başaklara
locative (bulunma) başakta başaklarda
ablative (çıkma) başaktan başaklardan
genitive (tamlayan) başaan başakların

Derived terms

  • başaklanmaa
  • başaklı

References

  1. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “başak”, in Nişanyan Sözlük
  2. ^ Meninski, Franciszek à Mesgnien (1680), “başak”, in Thesaurus linguarum orientalium, Turcicae, Arabicae, Persicae, praecipuas earum opes à Turcis peculiariter usurpatas continens, nimirum Lexicon Turkico-Arabico-Persicum‎[1], Vienna, columns 663-664

Further reading

  • Baskakov, N. A. (1991), “başak”, in İsmail Kaynak, A. Mecit Doğru, transl., Gagauz Türkçesinin Sözlüğü [The Dictionary of Gagauz Turkish] (in Turkish), Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, page 30
  • N. A Baskakov, editor (1972), “башак”, in Gagauzsko-Russko-Moldavskij Slovarʹ [Gagauz-Russian-Moldovan Dictionary], Moskva: Izdatelʹstvo Sovetskaja Enciklopedija, →ISBN, page 75
  • Kopuşçu M. İ., Todorova S. A., Kiräkova T.İ., editors (2019), “başak”, in Gagauzça-rusça sözlük: klaslar 5-12, Komrat: Gagauziya M.V. Maruneviç adına Bilim-Aaraştırma merkezi, →ISBN, page 27
  • Mavrodi M. F., editor (2019), “başak”, in Gagauzça-rusça sözlük: klaslar 1-4, Komrat: Gagauziya M.V. Maruneviç adına Bilim-Aaraştırma merkezi, →ISBN, page 15

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish باشاق (başak), from Proto-Turkic *bašaq (“ear”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /baˈʃak/
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: ba‧şak

    Noun

    başak (definite accusative başağı, plural başaklar)

    1. (botany) ear, spike, head, the fruiting body of a grain plant
    2. (weaponry) arrowhead, the pointed part of an arrow
      Synonym: temren
    3. (in harvesting) fallen or left behind ear of corn in a field

    Declension

    Declension of başak
    singular plural
    nominative başak başaklar
    definite accusative başağı başakları
    dative başağa başaklara
    locative başakta başaklarda
    ablative başaktan başaklardan
    genitive başağın başakların

    Derived terms

    • başak bağlamak
    • başak çekmek
    • başak düzme
    • başak örgü
    • başak toplamak
    • başak tutmak
    • başakçı
    • başakçık
    • başaklamak
    • başaklanmak
    • başaklı

    Further reading