autoironia

See also: autoironía and autoironią

Italian

Etymology

    From auto- +‎ ironia.

    Pronunciation

    • IPA(key): /aw.to.i.roˈni.a/
    • Rhymes: -ia
    • Hyphenation: au‧to‧i‧ro‧nì‧a

    Noun

    autoironia f (plural autoironie)

    1. self-mockery

    Polish

    Etymology

      From auto- + ironia. First attested in 1901.[1]

      Pronunciation

      • IPA(key): /aw.tɔ.iˈrɔɲ.ja/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɔɲja
      • Syllabification: au‧to‧i‧ron‧ia

      Noun

      autoironia f

      1. (literary) self-mockery, self-deprecation

      Declension

      Declension of autoironia
      singular
      nominative autoironia
      genitive autoironii
      dative autoironii
      accusative autoironię
      instrumental autoironią
      locative autoironii
      vocative autoironio

      Derived terms

      adjective

      References

      1. ^ autoironia in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

      Further reading

      • “autoironia”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “autoironia”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)