autogamiczny

Polish

Etymology

    From autogamia + -iczny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /aw.tɔ.ɡaˈmit͡ʂ.nɘ/
    • Rhymes: -it͡ʂnɘ
    • Syllabification: au‧to‧ga‧micz‧ny

    Adjective

    autogamiczny (not comparable, derived adverb autogamicznie)

    1. (relational, biology, botany) autogamic

    Declension

    Declension of autogamiczny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative autogamiczny autogamiczna autogamiczne autogamiczni autogamiczne
    genitive autogamicznego autogamicznej autogamicznego autogamicznych
    dative autogamicznemu autogamicznej autogamicznemu autogamicznym
    accusative autogamicznego autogamiczny autogamiczną autogamiczne autogamicznych autogamiczne
    instrumental autogamicznym autogamiczną autogamicznym autogamicznymi
    locative autogamicznym autogamicznej autogamicznym autogamicznych

    Further reading