autentystyczny

Polish

Etymology

    From autentysta + -ny. First attested in 1937.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /aw.tɛn.tɘsˈtɘt͡ʂ.nɘ/
    • Rhymes: -ɘt͡ʂnɘ
    • Syllabification: au‧ten‧tys‧tycz‧ny

    Adjective

    autentystyczny (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, art) realist

    Declension

    Declension of autentystyczny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative autentystyczny autentystyczna autentystyczne autentystyczni autentystyczne
    genitive autentystycznego autentystycznej autentystycznego autentystycznych
    dative autentystycznemu autentystycznej autentystycznemu autentystycznym
    accusative autentystycznego autentystyczny autentystyczną autentystyczne autentystycznych autentystyczne
    instrumental autentystycznym autentystyczną autentystycznym autentystycznymi
    locative autentystycznym autentystycznej autentystycznym autentystycznych
    adjectives

    References

    1. ^ autentystyczny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading