auritură

Romanian

Etymology

    From auri + -tură.

    Noun

    auritură f (plural aurituri)

    1. gilding

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative auritură auritura aurituri auriturile
    genitive-dative aurituri auriturii aurituri auriturilor
    vocative auritură, aurituro auriturilor