auratura

Latin

Etymology

From aurātus (“gilded; gold-colored”), perfect passive participle of aurō (“to gild”), from aurum (“gold”).

Pronunciation

Noun

aurātūra f (genitive aurātūrae); first declension

  1. gilding, gilt

Declension

First-declension noun.

References

  • “auratura”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • “auratura”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.