atsitikti

Lithuanian

Etymology

From at- +‎ -si- +‎ ti̇̀kti.

Pronunciation

  • IPA(key): /ɐtʲsʲɪˈtʲɪktʲɪ/

Verb

atsiti̇̀kti (third-person present tense atsitiñka, third-person past tense atsiti̇̀ko)

  1. to happen, occur
    Kas atsitiko?
    What happened?

Conjugation

Conjugation of atsitikti
singular vienaskaita plural daugiskaita
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
aš tu jis/ji mes jūs jie/jos
indicative present atsitinkù atsitinki̇̀ atsitiñka atsitiñkame
atsitiñkam
atsitiñkate
atsitiñkat
atsitiñka
past atsitikaũ atsitikai̇̃ atsiti̇̀ko atsiti̇̀kome
atsiti̇̀kom
atsiti̇̀kote
atsiti̇̀kot
atsiti̇̀ko
past frequentative atsiti̇̀kdavau atsiti̇̀kdavai atsiti̇̀kdavo atsiti̇̀kdavome
atsiti̇̀kdavom
atsiti̇̀kdavote
atsiti̇̀kdavot
atsiti̇̀kdavo
future atsiti̇̀ksiu atsiti̇̀ksi atsiti̇̀ks atsiti̇̀ksime
atsiti̇̀ksim
atsiti̇̀ksite
atsiti̇̀ksit
atsiti̇̀ks
subjunctive atsiti̇̀kčiau atsiti̇̀ktum
atsiti̇̀ktumei
atsiti̇̀ktų atsiti̇̀ktumėme
atsiti̇̀ktumėm
atsiti̇̀ktume
atsiti̇̀ktumėte
atsiti̇̀ktumėt
atsiti̇̀ktų
imperative — atsiti̇̀k
atsiti̇̀ki
teatsitiñka
teatsitiñkie
atsiti̇̀kime
atsiti̇̀kim
atsiti̇̀kite
atsiti̇̀kit
teatsitiñka
teatsitiñkie
Participles of atsitikti
adjectival
active passive
present atsitiñkąs
atsitiñkantis
atsitiñkamas
past atsiti̇̀kęs atsiti̇̀ktas
past frequentative atsiti̇̀kdavęs —
future atsiti̇̀ksiąs
atsiti̇̀ksiantis
atsiti̇̀ksimas
participle of necessity — atsiti̇̀ktinas
adverbial
special (pusdalyvis) atsiti̇̀kdamas
half-participle
(padalyviai)
present atsitiñkant
past atsiti̇̀kus
past frequentative atsiti̇̀kdavus
future atsiti̇̀ksiant
manner of action (būdinys) atsiti̇̀kte
atsiti̇̀ktinai

Derived terms

Further reading