atriail

Irish

Etymology

ath- (“re-”) +‎ triail (“try; trial”)

Verb

atriail (present analytic atriaileann, future analytic atriailfidh, verbal noun atriail, past participle atriailte)

  1. (law) retry

Conjugation

Conjugation of atriail (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present atriailim atriaileann tú;
atriailir†
atriaileann sé, sí atriailimid; atriaileann muid atriaileann sibh atriaileann siad;
atriailid†
a atriaileann; a atriaileas atriailtear
past d'atriail mé; d'atriaileas /
atriail mé‡; atriaileas‡
d'atriail tú; d'atriailis /
atriail tú‡; atriailis‡
d'atriail sé, sí /
atriail sé, sí‡
d'atriaileamar; d'atriail muid /
atriaileamar‡; atriail muid‡
d'atriail sibh; d'atriaileabhair /
atriail sibh‡;
atriaileabhair‡
d'atriail siad; d'atriaileadar /
atriail siad‡; atriaileadar‡
a d'atriail atriaileadh;
hatriaileadh†
past habitual d'atriailinn /
atriailinn‡
d'atriailteá /
atriailteá‡
d'atriaileadh sé, sí /
atriaileadh sé, sí‡
d'atriailimis; d'atriaileadh muid /
atriailimis‡; atriaileadh muid‡
d'atriaileadh sibh /
atriaileadh sibh‡
d'atriailidís; d'atriaileadh siad /
atriailidís‡; atriaileadh siad‡
a d'atriaileadh d'atriailtí /
atriailtí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future atriailfidh mé;
atriailfead
atriailfidh tú;
atriailfir†
atriailfidh sé, sí atriailfimid;
atriailfidh muid
atriailfidh sibh atriailfidh siad;
atriailfid†
a atriailfidh; a atriailfeas atriailfear
conditional d'atriailfinn /
atriailfinn‡
d'atriailfeá /
atriailfeá‡
d'atriailfeadh sé, sí /
atriailfeadh sé, sí‡
d'atriailfimis; d'atriailfeadh muid /
atriailfimis‡; atriailfeadh muid‡
d'atriailfeadh sibh /
atriailfeadh sibh‡
d'atriailfidís; d'atriailfeadh siad /
atriailfidís‡; atriailfeadh siad‡
a d'atriailfeadh d'atriailfí /
atriailfí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-atriaile mé;
go n-atriailead†
go n-atriaile tú;
go n-atriailir†
go n-atriaile sé, sí go n-atriailimid;
go n-atriaile muid
go n-atriaile sibh go n-atriaile siad;
go n-atriailid†
— go n-atriailtear
past dá n-atriailinn dá n-atriailteá dá n-atriaileadh sé, sí dá n-atriailimis;
dá n-atriaileadh muid
dá n-atriaileadh sibh dá n-atriailidís;
dá n-atriaileadh siad
— dá n-atriailtí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— atriailim atriail atriaileadh sé, sí atriailimis atriailigí;
atriailidh†
atriailidís — atriailtear
past participle atriailte
verbal noun atriail

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Noun

atriail f (genitive as substantive atrialach, genitive as verbal noun atriailte, plural atrialacha)

  1. verbal noun of atriail
  2. (law) retrial
  3. (statistics) repeated trials

Declension

As substantive
Declension of atriail (fifth declension)
bare forms
singular plural
nominative atriail atrialacha
vocative a atriail a atrialacha
genitive atrialach atrialacha
dative atriail atrialacha
forms with the definite article
singular plural
nominative an atriail na hatrialacha
genitive na hatrialach na n-atrialacha
dative leis an atriail
don atriail
leis na hatrialacha
As verbal noun
Declension of atriail (third declension, no plural)
bare forms
singular
nominative atriail
vocative a atriail
genitive atriailte
dative atriail
forms with the definite article
singular
nominative an atriail
genitive na hatriailte
dative leis an atriail
don atriail

Mutation

Mutated forms of atriail
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
atriail n-atriail hatriail not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “atriail”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN