astaigh

See also: a-staigh

Irish

Etymology 1

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Verb

astaigh (present analytic astaíonn, future analytic astóidh, verbal noun astú, past participle astaithe)

  1. (transitive) emit (gas, light, etc.)
    Synonym: cuir amach
Conjugation
Conjugation of astaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present astaím astaíonn tú;
astaír†
astaíonn sé, sí astaímid;
astaíonn muid
astaíonn sibh astaíonn siad;
astaíd†
a astaíonn; a astaíos astaítear
past d'astaigh mé; d'astaíos /
astaigh mé‡; astaíos‡
d'astaigh tú; d'astaís /
astaigh tú‡; astaís‡
d'astaigh sé, sí /
astaigh sé, sí‡
d'astaíomar; d'astaigh muid /
astaíomar‡; astaigh muid‡
d'astaigh sibh; d'astaíobhair /
astaigh sibh‡; astaíobhair‡
d'astaigh siad; d'astaíodar /
astaigh siad‡; astaíodar‡
a d'astaigh astaíodh;
hastaíodh†
past habitual d'astaínn /
astaínn‡
d'astaíteá /
astaíteá‡
d'astaíodh sé, sí /
astaíodh sé, sí‡
d'astaímis; d'astaíodh muid /
astaímis‡; astaíodh muid‡
d'astaíodh sibh /
astaíodh sibh‡
d'astaídís; d'astaíodh /
astaídís‡; astaíodh siad‡
a d'astaíodh d'astaítí /
astaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future astóidh mé;
astód;
astóchaidh mé†
astóidh tú;
astóir†;
astóchaidh tú†
astóidh sé, sí;
astóchaidh sé, sí†
astóimid;
astóidh muid;
astóchaimid†;
astóchaidh muid†
astóidh sibh;
astóchaidh sibh†
astóidh siad;
astóid†;
astóchaidh siad†
a astóidh; a astós; a astóchaidh†; a astóchas† astófar; astóchar†
conditional d'astóinn; d'astóchainn† /
astóinn‡; astóchainn†‡
d'astófá; d'astóchthᆠ/
astófá‡; astóchthᆇ
d'astódh sé, sí; d'astóchadh sé, s토/
astódh sé, sí‡; astóchadh sé, s톇
d'astóimis; d'astódh muid; d'astóchaimis†; d'astóchadh muid† /
astóimis‡; astódh muid‡; astóchaimis†‡; astóchadh muid†‡
d'astódh sibh; d'astóchadh sibh† /
astódh sibh‡; astóchadh sibh†‡
d'astóidís; d'astódh siad; d'astóchaidís†; d'astóchadh siad† /
astóidís‡; astódh siad‡; astóchaidís†‡; astóchadh siad†‡
a d'astódh; a d'astóchadh† d'astófaí; d'astóchtha토/
astófaí‡; astóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-astaí mé;
go n-astaíod†
go n-astaí tú;
go n-astaír†
go n-astaí sé, sí go n-astaímid;
go n-astaí muid
go n-astaí sibh go n-astaí siad;
go n-astaíd†
— go n-astaítear
past dá n-astaínn dá n-astaíteá dá n-astaíodh sé, sí dá n-astaímis;
dá n-astaíodh muid
dá n-astaíodh sibh dá n-astaídís;
dá n-astaíodh siad
— dá n-astaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— astaím astaigh astaíodh sé, sí astaímis astaígí;
astaídh†
astaídís — astaítear
past participle astaithe
verbal noun astú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms

Etymology 2

From Middle Irish astaigid, from Old Irish ad·suidi (“stops, holds back, detains, hinders; fixes, makes permanent or legal, binds, establishes”).

Verb

astaigh (present analytic astaíonn, future analytic astóidh, verbal noun astú, past participle astaithe)

  1. (transitive, law) attach
  2. alternative form of fostaigh (“catch, hold fast, grip; engage, retain in service; hire, employ”)
Conjugation
Conjugation of astaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present astaím astaíonn tú;
astaír†
astaíonn sé, sí astaímid;
astaíonn muid
astaíonn sibh astaíonn siad;
astaíd†
a astaíonn; a astaíos astaítear
past d'astaigh mé; d'astaíos /
astaigh mé‡; astaíos‡
d'astaigh tú; d'astaís /
astaigh tú‡; astaís‡
d'astaigh sé, sí /
astaigh sé, sí‡
d'astaíomar; d'astaigh muid /
astaíomar‡; astaigh muid‡
d'astaigh sibh; d'astaíobhair /
astaigh sibh‡; astaíobhair‡
d'astaigh siad; d'astaíodar /
astaigh siad‡; astaíodar‡
a d'astaigh astaíodh;
hastaíodh†
past habitual d'astaínn /
astaínn‡
d'astaíteá /
astaíteá‡
d'astaíodh sé, sí /
astaíodh sé, sí‡
d'astaímis; d'astaíodh muid /
astaímis‡; astaíodh muid‡
d'astaíodh sibh /
astaíodh sibh‡
d'astaídís; d'astaíodh /
astaídís‡; astaíodh siad‡
a d'astaíodh d'astaítí /
astaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future astóidh mé;
astód;
astóchaidh mé†
astóidh tú;
astóir†;
astóchaidh tú†
astóidh sé, sí;
astóchaidh sé, sí†
astóimid;
astóidh muid;
astóchaimid†;
astóchaidh muid†
astóidh sibh;
astóchaidh sibh†
astóidh siad;
astóid†;
astóchaidh siad†
a astóidh; a astós; a astóchaidh†; a astóchas† astófar; astóchar†
conditional d'astóinn; d'astóchainn† /
astóinn‡; astóchainn†‡
d'astófá; d'astóchthᆠ/
astófá‡; astóchthᆇ
d'astódh sé, sí; d'astóchadh sé, s토/
astódh sé, sí‡; astóchadh sé, s톇
d'astóimis; d'astódh muid; d'astóchaimis†; d'astóchadh muid† /
astóimis‡; astódh muid‡; astóchaimis†‡; astóchadh muid†‡
d'astódh sibh; d'astóchadh sibh† /
astódh sibh‡; astóchadh sibh†‡
d'astóidís; d'astódh siad; d'astóchaidís†; d'astóchadh siad† /
astóidís‡; astódh siad‡; astóchaidís†‡; astóchadh siad†‡
a d'astódh; a d'astóchadh† d'astófaí; d'astóchtha토/
astófaí‡; astóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-astaí mé;
go n-astaíod†
go n-astaí tú;
go n-astaír†
go n-astaí sé, sí go n-astaímid;
go n-astaí muid
go n-astaí sibh go n-astaí siad;
go n-astaíd†
— go n-astaítear
past dá n-astaínn dá n-astaíteá dá n-astaíodh sé, sí dá n-astaímis;
dá n-astaíodh muid
dá n-astaíodh sibh dá n-astaídís;
dá n-astaíodh siad
— dá n-astaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— astaím astaigh astaíodh sé, sí astaímis astaígí;
astaídh†
astaídís — astaítear
past participle astaithe
verbal noun astú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of astaigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
astaigh n-astaigh hastaigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading