asil

See also: asìl, Asil, and asıl

Catalan

Etymology

Borrowed from Latin asȳlum, from Ancient Greek ἄσυλον (ásulon).

Pronunciation

  • IPA(key): (Northern, Balearic, Central) [əˈzil]
  • IPA(key): (Valencia, Northwestern) [aˈzil]
  • Audio (Valencia):(file)
  • Rhymes: -il

Noun

asil m (plural asils)

  1. shelter, refuge, asylum
    Synonym: refugi

Derived terms

Further reading

Iban

Etymology

From Malay hasil, from Arabic حَاصِل (ḥāṣil, “end, conclusion; score, sum, total”).

Noun

asil

  1. yield; product; result

Indonesian

Etymology

From Dutch asyl (current spelling asiel), from French asile, from Latin asȳlum, from Ancient Greek ἄσυλον (ásulon).

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈasɪl]
  • Hyphenation: asil

Noun

asil (plural asil-asil)

  1. asylum
    1. a place of safety or refuge
      Synonyms: osilum, suaka
    2. a place of protection or restraint for one or more classes of the disadvantaged, especially the mentally ill
  2. granary

Further reading

Ladin

Noun

asil m (plural [please provide])

  1. shelter, refuge, asylum

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish اصیل (“rooted, sound, noble”), from Arabic أَصِيل (ʔaṣīl).

    Adjective

    asil

    1. noble, aristocratic
      Synonym: soylu
      Kaybettiğimiz bu asil adamın bizimle beraber çalışmasına hakikaten imkân yokmuş.
      (please add an English translation of this usage example)
    2. (government) properly appointed

    Declension

    Predicative forms of asil
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) asilim asil miyim?
    sen (you are) asilsin asil misin?
    o (he/she/it is) asil / asildir asil mi?
    biz (we are) asiliz asil miyiz?
    siz (you are) asilsiniz asil misiniz?
    onlar (they are) asil(ler) asil(ler) mi?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) asildim asil miydim?
    sen (you were) asildin asil miydin?
    o (he/she/it was) asildi asil miydi?
    biz (we were) asildik asil miydik?
    siz (you were) asildiniz asil miydiniz?
    onlar (they were) asildiler asil miydiler?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) asilmişim asil miymişim?
    sen (you were) asilmişsin asil miymişsin?
    o (he/she/it was) asilmiş asil miymiş?
    biz (we were) asilmişiz asil miymişiz?
    siz (you were) asilmişsiniz asil miymişsiniz?
    onlar (they were) asilmişler asil miymişler?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) asilsem asil miysem?
    sen (if you) asilsen asil miysen?
    o (if he/she/it) asilse asil miyse?
    biz (if we) asilsek asil miysek?
    siz (if you) asilseniz asil miyseniz?
    onlar (if they) asilseler asil miyseler?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Noun

    asil (definite accusative asili, plural asiller)

    1. (law) principal (person who authorizes an agent to act)

    Declension

    Declension of asil
    singular plural
    nominative asil asiller
    definite accusative asili asilleri
    dative asile asillere
    locative asilde asillerde
    ablative asilden asillerden
    genitive asilin asillerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular asilim asillerim
    2nd singular asilin asillerin
    3rd singular asili asilleri
    1st plural asilimiz asillerimiz
    2nd plural asiliniz asilleriniz
    3rd plural asilleri asilleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular asilimi asillerimi
    2nd singular asilini asillerini
    3rd singular asilini asillerini
    1st plural asilimizi asillerimizi
    2nd plural asilinizi asillerinizi
    3rd plural asillerini asillerini
    dative
    singular plural
    1st singular asilime asillerime
    2nd singular asiline asillerine
    3rd singular asiline asillerine
    1st plural asilimize asillerimize
    2nd plural asilinize asillerinize
    3rd plural asillerine asillerine
    locative
    singular plural
    1st singular asilimde asillerimde
    2nd singular asilinde asillerinde
    3rd singular asilinde asillerinde
    1st plural asilimizde asillerimizde
    2nd plural asilinizde asillerinizde
    3rd plural asillerinde asillerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular asilimden asillerimden
    2nd singular asilinden asillerinden
    3rd singular asilinden asillerinden
    1st plural asilimizden asillerimizden
    2nd plural asilinizden asillerinizden
    3rd plural asillerinden asillerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular asilimin asillerimin
    2nd singular asilinin asillerinin
    3rd singular asilinin asillerinin
    1st plural asilimizin asillerimizin
    2nd plural asilinizin asillerinizin
    3rd plural asillerinin asillerinin

    References

    • Nişanyan, Sevan (2002–), “asil”, in Nişanyan Sözlük
    • Redhouse, James W. (1890), “اصیل”, in A Turkish and English Lexicon‎[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 132
    • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN

    Yogad

    Noun

    asíl

    1. (anatomy) vulva