asellulus
Latin
Etymology
Etymology tree
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [aˈsɛl.lʊ.ɫʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [aˈs̬ɛl.lu.lus]
Noun
asellulus m (genitive asellulī); second declension
Declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | asellulus | asellulī |
| genitive | asellulī | asellulōrum |
| dative | asellulō | asellulīs |
| accusative | asellulum | asellulōs |
| ablative | asellulō | asellulīs |
| vocative | asellule | asellulī |
References
- “asellulus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- asellulus in Georges, Karl Ernst; Georges, Heinrich (1913–1918), Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8th edition, volume 1, Hahnsche Buchhandlung
- “asellulus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.