artykulacyjnie

Polish

Etymology

    From artykulacyjny + -ie. First attested in 1907.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ar.tɘ.ku.laˈt͡sɘj.ɲɛ/
    • Rhymes: -ɘjɲɛ
    • Syllabification: ar‧ty‧ku‧la‧cyj‧nie

    Adverb

    artykulacyjnie (not comparable)

    1. in an articulational way

    References

    1. ^ Akademja Umiejętności w Krakowie. Komisja Językowa (1907), Materyały i prace Komisyi Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie‎[1], volumes 2-3, Nakł. Akademii Umiejętności, page 331: “W każdym razie o nie jest nigdy artykulacyjnie wprost równe u, é prawie nigdy równe y.”
    2. ^ artykulacyjnie in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading