argóin

Irish

Etymology 1

Back-formation from argóint (“argument”).

Verb

argóin (present analytic argónann, future analytic argónfaidh, verbal noun argóint, past participle argóinte)

  1. (ambitransitive) argue
Conjugation
Conjugation of argóin (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present argónaim argónann tú;
argónair†
argónann sé, sí argónaimid; argónann muid argónann sibh argónann siad;
argónaid†
a argónann; a argónas argóintear
past d'argóin mé; d'argónas /
argóin mé‡; argónas‡
d'argóin tú; d'argónais /
argóin tú‡; argónais‡
d'argóin sé, sí /
argóin sé, sí‡
d'argónamar; d'argóin muid /
argónamar‡; argóin muid‡
d'argóin sibh; d'argónabhair /
argóin sibh‡; argónabhair‡
d'argóin siad; d'argónadar /
argóin siad; argónadar‡
a d'argóin argónadh;
hargónadh†
past habitual d'argónainn /
argónainn‡
d'argóinteá /
argóinteá‡
d'argónadh sé, sí /
argónadh sé, sí‡
d'argónaimis; d'argónadh muid /
argónadh muid‡
d'argónadh sibh /
argónadh sibh‡
d'argónaidís; d'argónadh siad /
argónaidís‡; argónadh siad‡
a d'argónadh d'argóintí /
argóintí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future argónfaidh mé;
argónfad
argónfaidh tú;
argónfair†
argónfaidh sé, sí argónfaimid;
argónfaidh muid
argónfaidh sibh argónfaidh siad;
argónfaid†
a argónfaidh; a argónfas argónfar
conditional d'argónfainn /
argónfainn‡
d'argónfá /
argónfá‡
d'argónfadh sé, sí /
argónfadh sé, sí‡
d'argónfaimis; d'argónfadh muid /
argónfaimis‡; argónfadh muid‡
d'argónfadh sibh /
argónfadh sibh‡
d'argónfaidís; d'argónfadh siad /
argónfaidís‡; argónfadh siad‡
a d'argónfadh d'argónfaí /
argónfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-argóna mé;
go n-argónad†
go n-argóna tú;
go n-argónair†
go n-argóna sé, sí go n-argónaimid;
go n-argóna muid
go n-argóna sibh go n-argóna siad;
go n-argónaid†
— go n-argóintear
past dá n-argónainn dá n-argóinteá dá n-argónadh sé, sí dá n-argónaimis;
dá n-argónadh muid
dá n-argónadh sibh dá n-argónaidís;
dá n-argónadh siad
— dá n-argóintí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— argónaim argóin argónadh sé, sí argónaimis argónaigí;
argónaidh†
argónaidís — argóintear
past participle argóinte
verbal noun argóint

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms

Etymology 2

Noun

argóin m sg

  1. vocative/genitive singular of argón (“argon”)

Mutation

Mutated forms of argóin
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
argóin n-argóin hargóin not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading