aonraigh

Irish

Etymology

From aonar +‎ -igh. Compare Manx aneraghey.

Verb

aonraigh (present analytic aonraíonn, future analytic aonróidh, verbal noun aonrú, past participle aonraithe)

  1. (transitive) to isolate

Conjugation

Conjugation of aonraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present aonraím aonraíonn tú;
aonraír†
aonraíonn sé, sí aonraímid;
aonraíonn muid
aonraíonn sibh aonraíonn siad;
aonraíd†
a aonraíonn; a aonraíos aonraítear
past d'aonraigh mé; d'aonraíos /
aonraigh mé‡; aonraíos‡
d'aonraigh tú; d'aonraís /
aonraigh tú‡; aonraís‡
d'aonraigh sé, sí /
aonraigh sé, sí‡
d'aonraíomar; d'aonraigh muid /
aonraíomar‡; aonraigh muid‡
d'aonraigh sibh; d'aonraíobhair /
aonraigh sibh‡; aonraíobhair‡
d'aonraigh siad; d'aonraíodar /
aonraigh siad‡; aonraíodar‡
a d'aonraigh aonraíodh;
haonraíodh†
past habitual d'aonraínn /
aonraínn‡
d'aonraíteá /
aonraíteá‡
d'aonraíodh sé, sí /
aonraíodh sé, sí‡
d'aonraímis; d'aonraíodh muid /
aonraímis‡; aonraíodh muid‡
d'aonraíodh sibh /
aonraíodh sibh‡
d'aonraídís; d'aonraíodh /
aonraídís‡; aonraíodh siad‡
a d'aonraíodh d'aonraítí /
aonraítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future aonróidh mé;
aonród;
aonróchaidh mé†
aonróidh tú;
aonróir†;
aonróchaidh tú†
aonróidh sé, sí;
aonróchaidh sé, sí†
aonróimid;
aonróidh muid;
aonróchaimid†;
aonróchaidh muid†
aonróidh sibh;
aonróchaidh sibh†
aonróidh siad;
aonróid†;
aonróchaidh siad†
a aonróidh; a aonrós; a aonróchaidh†; a aonróchas† aonrófar; aonróchar†
conditional d'aonróinn; d'aonróchainn† /
aonróinn‡; aonróchainn†‡
d'aonrófá; d'aonróchthᆠ/
aonrófá‡; aonróchthᆇ
d'aonródh sé, sí; d'aonróchadh sé, s토/
aonródh sé, sí‡; aonróchadh sé, s톇
d'aonróimis; d'aonródh muid; d'aonróchaimis†; d'aonróchadh muid† /
aonróimis‡; aonródh muid‡; aonróchaimis†‡; aonróchadh muid†‡
d'aonródh sibh; d'aonróchadh sibh† /
aonródh sibh‡; aonróchadh sibh†‡
d'aonróidís; d'aonródh siad; d'aonróchaidís†; d'aonróchadh siad† /
aonróidís‡; aonródh siad‡; aonróchaidís†‡; aonróchadh siad†‡
a d'aonródh; a d'aonróchadh† d'aonrófaí; d'aonróchtha토/
aonrófaí‡; aonróchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-aonraí mé;
go n-aonraíod†
go n-aonraí tú;
go n-aonraír†
go n-aonraí sé, sí go n-aonraímid;
go n-aonraí muid
go n-aonraí sibh go n-aonraí siad;
go n-aonraíd†
— go n-aonraítear
past dá n-aonraínn dá n-aonraíteá dá n-aonraíodh sé, sí dá n-aonraímis;
dá n-aonraíodh muid
dá n-aonraíodh sibh dá n-aonraídís;
dá n-aonraíodh siad
— dá n-aonraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— aonraím aonraigh aonraíodh sé, sí aonraímis aonraígí;
aonraídh†
aonraídís — aonraítear
past participle aonraithe
verbal noun aonrú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of aonraigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
aonraigh n-aonraigh haonraigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “aonraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
  • “isolate”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026