antonimiczny
Polish
Etymology
Etymology tree
From antonimia + -iczny. First attested in 1928.[1]
Pronunciation
- IPA(key): /an.tɔ.ɲiˈmit͡ʂ.nɘ/
Audio: (file) - Rhymes: -it͡ʂnɘ
- Syllabification: an‧to‧ni‧micz‧ny
Adjective
antonimiczny (not comparable, no derived adverb)
- (relational, semantics) antonymy; antonymous
- Antonyms: bliskoznaczny, synonimiczny
Declension
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
antonimiczny | antonimiczna | antonimiczne | antonimiczni | antonimiczne | |
| genitive | antonimicznego | antonimicznej | antonimicznego | antonimicznych | ||
| dative | antonimicznemu | antonimicznej | antonimicznemu | antonimicznym | ||
| accusative | antonimicznego | antonimiczny | antonimiczną | antonimiczne | antonimicznych | antonimiczne |
| instrumental | antonimicznym | antonimiczną | antonimicznym | antonimicznymi | ||
| locative | antonimicznym | antonimicznej | antonimicznym | antonimicznych | ||
Related terms
noun
References
- ^ Polska Akademia Nauk. Komitet Słowianoznawstwa (1928), Slavia Orientalis[1], volumes 27-28, Państwowe Wydawn. Naukowe, page 253: “Zatem rozpatrywany przeze mnie model najwyższego stopnia niemożności o postaci 'nie do ...-nia', wyłonił się jako antonimiczny biegun przytoczonego powyżej podelu możliwościowego, mając oparcie w występujących obocznie w języku polski […]”
Further reading
- “antonimiczny”, in Wielki słownik języka polskiego[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
- “antonimiczny”, in Polish dictionaries at PWN[3] (in Polish)
Categories:
- Polish terms suffixed with -iczny
- Polish 5-syllable words
- Polish terms with IPA pronunciation
- Polish terms with audio pronunciation
- Rhymes:Polish/it͡ʂnɘ
- Rhymes:Polish/it͡ʂnɘ/5 syllables
- Polish lemmas
- Polish adjectives
- Polish uncomparable adjectives
- Polish relational adjectives
- pl:Semantics
- Polish hard adjectives
- Polish terms prefixed with anty-