aniż

See also: aniž, anız, and aŋiz

Old Polish

Etymology

    From ani + -ż. First attested in 1398.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /aniːʃ/
    • IPA(key): (15th CE) /aniʃ/

    Conjunction

    aniż

    1. (emphatic, attested in Greater Poland) and not
      • 1887, 1889 [1398], Józef Lekszycki, editor, Die ältesten großpolnischen Grodbücher, volume II, number 2095, Pyzdry; Gniezno; Kościan:
        Jacom ne gonil To[to]mislawa anys gy slymi slowi gabal
        [Jakom nie gonił To[to]misława aniż ji złymi słowy gabał]
      • 1959 [1393], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty poznańskie, volume I, number 169, Poznań:
        Sandziwoy... zastauil Kobili trzi lata pred tim, anisz Hankø poyøL
        [Sędziwoj... zastawił kobyły trzy lata pr[z]ed tym, aniż Hankę pojął]
      • 1930 [c. 1455], “Ex”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎transliteration, transcription, 14, 28:
        Wroczywszy sze wodi zaszyø y przykrili wozy y geszdzcze..., ktorzy gonyøcz Izrahelskye weszly bili w morze, anysz zayste ostal z nych nygeden
        [Wrociwszy sie wody zasię i przykryły wozy i jeźdźce..., ktorzy goniąc Izrahelskie weszli byli w morze, aniż zaiste ostał z nich nijeden]

    Descendants

    • Middle Polish: aniż

    References

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish aniż. By surface analysis, ani + -ż.

      Pronunciation

      Conjunction

      aniż

      1. (Middle Polish, emphatic) and not

      Particle

      aniż

      1. (Middle Polish, emphatic) not even

      Further reading