anemogamiczny

Polish

Etymology

    From anemogamia + -iczny. First attested in 1924.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.nɛ.mɔ.ɡaˈmit͡ʂ.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ʂnɘ
    • Syllabification: a‧ne‧mo‧ga‧micz‧ny

    Adjective

    anemogamiczny (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, botany) anemophilous
      Synonym: wiatropylny

    Declension

    Declension of anemogamiczny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative anemogamiczny anemogamiczna anemogamiczne anemogamiczni anemogamiczne
    genitive anemogamicznego anemogamicznej anemogamicznego anemogamicznych
    dative anemogamicznemu anemogamicznej anemogamicznemu anemogamicznym
    accusative anemogamicznego anemogamiczny anemogamiczną anemogamiczne anemogamicznych anemogamiczne
    instrumental anemogamicznym anemogamiczną anemogamicznym anemogamicznymi
    locative anemogamicznym anemogamicznej anemogamicznym anemogamicznych

    References

    1. ^ Rocznik‎[1] (in Polish), 1924, page 93

    Further reading