ancestralny

Polish

Etymology

    From French ancestral + Polish -ny.[1][2] First attested in 1906.[3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /an.t͡sɛsˈtral.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -alnɘ
    • Syllabification: an‧ces‧tral‧ny

    Adjective

    ancestralny (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, literary) ancestral (of or relating to ancestors)

    Declension

    Declension of ancestralny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative ancestralny ancestralna ancestralne ancestralni ancestralne
    genitive ancestralnego ancestralnej ancestralnego ancestralnych
    dative ancestralnemu ancestralnej ancestralnemu ancestralnym
    accusative ancestralnego ancestralny ancestralną ancestralne ancestralnych ancestralne
    instrumental ancestralnym ancestralną ancestralnym ancestralnymi
    locative ancestralnym ancestralnej ancestralnym ancestralnych

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “ancestralny”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “ancestralny”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
    3. ^ ancestralny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading