anaic

Irish

Verb

anaic (present analytic anaiceann, future analytic anaicfidh, verbal noun anacal, past participle anaicthe)

  1. (ambitransitive) alternative form of ainic (“protect, save”)

Conjugation

Conjugation of anaic (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present anaicim anaiceann tú;
anaicir†
anaiceann sé, sí anaicimid; anaiceann muid anaiceann sibh anaiceann siad;
anaicid†
a anaiceann; a anaiceas anaictear
past d'anaic mé; d'anaiceas /
anaic mé‡; anaiceas‡
d'anaic tú; d'anaicis /
anaic tú‡; anaicis‡
d'anaic sé, sí /
anaic sé, sí‡
d'anaiceamar; d'anaic muid /
anaiceamar‡; anaic muid‡
d'anaic sibh; d'anaiceabhair /
anaic sibh‡;
anaiceabhair‡
d'anaic siad; d'anaiceadar /
anaic siad‡; anaiceadar‡
a d'anaic anaiceadh;
hanaiceadh†
past habitual d'anaicinn /
anaicinn‡
d'anaicteá /
anaicteá‡
d'anaiceadh sé, sí /
anaiceadh sé, sí‡
d'anaicimis; d'anaiceadh muid /
anaicimis‡; anaiceadh muid‡
d'anaiceadh sibh /
anaiceadh sibh‡
d'anaicidís; d'anaiceadh siad /
anaicidís‡; anaiceadh siad‡
a d'anaiceadh d'anaictí /
anaictí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future anaicfidh mé;
anaicfead
anaicfidh tú;
anaicfir†
anaicfidh sé, sí anaicfimid;
anaicfidh muid
anaicfidh sibh anaicfidh siad;
anaicfid†
a anaicfidh; a anaicfeas anaicfear
conditional d'anaicfinn /
anaicfinn‡
d'anaicfeá /
anaicfeá‡
d'anaicfeadh sé, sí /
anaicfeadh sé, sí‡
d'anaicfimis; d'anaicfeadh muid /
anaicfimis‡; anaicfeadh muid‡
d'anaicfeadh sibh /
anaicfeadh sibh‡
d'anaicfidís; d'anaicfeadh siad /
anaicfidís‡; anaicfeadh siad‡
a d'anaicfeadh d'anaicfí /
anaicfí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-anaice mé;
go n-anaicead†
go n-anaice tú;
go n-anaicir†
go n-anaice sé, sí go n-anaicimid;
go n-anaice muid
go n-anaice sibh go n-anaice siad;
go n-anaicid†
— go n-anaictear
past dá n-anaicinn dá n-anaicteá dá n-anaiceadh sé, sí dá n-anaicimis;
dá n-anaiceadh muid
dá n-anaiceadh sibh dá n-anaicidís;
dá n-anaiceadh siad
— dá n-anaictí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— anaicim anaic anaiceadh sé, sí anaicimis anaicigí;
anaicidh†
anaicidís — anaictear
past participle anaicthe
verbal noun anacal

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of anaic
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
anaic n-anaic hanaic not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “anaic”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN