anagramowy

Polish

Etymology

    From anagram + -owy. First attested in 1883.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.na.ɡraˈmɔ.vɘ/
    • Rhymes: -ɔvɘ
    • Syllabification: a‧na‧gra‧mo‧wy

    Adjective

    anagramowy (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, linguistics) anagram

    Declension

    Declension of anagramowy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative anagramowy anagramowa anagramowe anagramowi anagramowe
    genitive anagramowego anagramowej anagramowego anagramowych
    dative anagramowemu anagramowej anagramowemu anagramowym
    accusative anagramowego anagramowy anagramową anagramowe anagramowych anagramowe
    instrumental anagramowym anagramową anagramowym anagramowymi
    locative anagramowym anagramowej anagramowym anagramowych

    References

    1. ^ Joseph de la Vega (1883), Tryumfy orła i zaćmienie księżyca‎[1] (in Polish), page 159

    Further reading

    • “anagramowy”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • anagramowy in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego