anadromiczny

Polish

Etymology

    From Ancient Greek ἀνάδρομος (anádromos) + Polish -iczny.[1][2] First attested in 1928.[3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.na.drɔˈmit͡ʂ.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ʂnɘ
    • Syllabification: a‧na‧dro‧micz‧ny

    Adjective

    anadromiczny (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, ichthyology) anadromous
      Antonym: katadromiczny
      ryba anadromiczna ― anadromous fish

    Declension

    Declension of anadromiczny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative anadromiczny anadromiczna anadromiczne anadromiczni anadromiczne
    genitive anadromicznego anadromicznej anadromicznego anadromicznych
    dative anadromicznemu anadromicznej anadromicznemu anadromicznym
    accusative anadromicznego anadromiczny anadromiczną anadromiczne anadromicznych anadromiczne
    instrumental anadromicznym anadromiczną anadromicznym anadromicznymi
    locative anadromicznym anadromicznej anadromicznym anadromicznych

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “anadromiczny”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “anadromiczny”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
    3. ^ anadromiczny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading