amiko

Esperanto

Etymology

From French ami, Italian amico and Latin amicus.[1] First attested in Zamenhof's Unua Libro (1887).[2]

Pronunciation

  • IPA(key): /aˈmiko/
  • Audio 1:(file)
  • Audio 2:(file)
  • Audio 3:(file)
  • Rhymes: -iko
  • Syllabification: a‧mi‧ko

Noun

amiko (accusative singular amikon, plural amikoj, accusative plural amikojn)

  1. friend
    Antonym: malamiko
    La malamiko de mia malamiko estas mia amiko.
    The enemy of my enemy is my friend.
    La amiko kiun vidis mia patro.
    The friend whom my father sees.
    La amiko kiu vidis mian patron.
    The friend who sees my father.
    • 2005, Luiz Portella, Ŝi estas mia amiko, →ISBN, page 37:
      — Mateo, ĉu vi enamiĝis al Barbara? — demandas Marko.
      — Ne. Ŝi estas mia amiko.
      "Matt, did you fall for Barbara?" asks Mark. "No. She's my friend."

Hyponyms

  • (neologism, nonstandard) amikiĉo (“male friend”)
  • amikino (“female friend”)

Derived terms

See also

References

  1. ^ Ebbe Vilborg, “amiko”, in Etimologia Vortaro de Esperanto [Etymological Dictionary of Esperanto], volume 1, →ISBN, page 31
  2. ^ Neves; Pabst (2022), “amiko”, in Historia Vortaro de Esperanto, →ISBN, page 105

Ido

Etymology

Borrowed from Esperanto amiko, French ami, Italian amico, Spanish amigo, all ultimately from Latin amicus.

Pronunciation

  • IPA(key): /aˈmiko/

Noun

amiko (plural amiki)

  1. friend
    Antonym: enemiko
    Hyponyms: amikulo, amikino

Derived terms

  • amikala (“friendly, amicable”)
  • amikalajo (“a friendly act”)
  • amikale (“friendly”)
  • amikeskar (“become friendly (with someone)”)
  • amikeso (“friendship, friendliness, amity”)