ambicjusz

Polish

Etymology

    From ambicja + -usz. First attested in 1864.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /amˈbi.t͡sjuʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡sjuʂ
    • Syllabification: am‧bi‧cjusz

    Noun

    ambicjusz m pers

    1. (derogatory, somewhat dated) ambitionist
      Synonyms: (obsolete) ambicjant, (archaic) ambicjoner, ambitnik

    Declension

    Declension of ambicjusz
    singular plural
    nominative ambicjusz ambicjusze
    genitive ambicjusza ambicjuszy, ambicjuszów
    dative ambicjuszowi ambicjuszom
    accusative ambicjusza ambicjuszy, ambicjuszów
    instrumental ambicjuszem ambicjuszami
    locative ambicjuszu ambicjuszach
    vocative ambicjuszu ambicjusze
    verb

    References

    1. ^ Ojczyzna : dziennik polityczny, literacki i naukowy‎[1] (in Polish), number [R.1], № 32, 1864, page 2

    Further reading