alimentarius

Latin

Etymology

    From alimentum + -ārius.

    Adjective

    alimentārius (feminine alimentāria, neuter alimentārium); first/second-declension adjective

    1. pertaining to or suitable for nourishing
    2. relating to the apportionment of provisions among the poor

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative alimentārius alimentāria alimentārium alimentāriī alimentāriae alimentāria
    genitive alimentāriī alimentāriae alimentāriī alimentāriōrum alimentāriārum alimentāriōrum
    dative alimentāriō alimentāriae alimentāriō alimentāriīs
    accusative alimentārium alimentāriam alimentārium alimentāriōs alimentāriās alimentāria
    ablative alimentāriō alimentāriā alimentāriō alimentāriīs
    vocative alimentārie alimentāria alimentārium alimentāriī alimentāriae alimentāria

    Noun

    alimentārius m (genitive alimentāriī or alimentārī); second declension

    1. one to whom means of subsistence has been left by will

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative alimentārius alimentāriī
    genitive alimentāriī
    alimentārī1
    alimentāriōrum
    dative alimentāriō alimentāriīs
    accusative alimentārium alimentāriōs
    ablative alimentāriō alimentāriīs
    vocative alimentārie alimentāriī

    1Found in older Latin (until the Augustan Age).

    Descendants

    • → Catalan: alimentari
    • → English: alimentary
    • → French: alimentaire
    • → Italian: alimentario
    • → Portuguese: alimentário
    • → Romanian: alimentar
    • → Spanish: alimentario

    References