aleatoryczny

Polish

Etymology

    From aleatorysta + -yczny. First attested in 1825.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.lɛ.a.tɔˈrɘt͡ʂ.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘt͡ʂnɘ
    • Syllabification: a‧le‧a‧to‧rycz‧ny

    Adjective

    aleatoryczny (not comparable, derived adverb aleatorycznie)

    1. (relational, art) aleatoric (created through relatively random means)

    Declension

    Declension of aleatoryczny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative aleatoryczny aleatoryczna aleatoryczne aleatoryczni aleatoryczne
    genitive aleatorycznego aleatorycznej aleatorycznego aleatorycznych
    dative aleatorycznemu aleatorycznej aleatorycznemu aleatorycznym
    accusative aleatorycznego aleatoryczny aleatoryczną aleatoryczne aleatorycznych aleatoryczne
    instrumental aleatorycznym aleatoryczną aleatorycznym aleatorycznymi
    locative aleatorycznym aleatorycznej aleatorycznym aleatorycznych
    nouns

    References

    1. ^ Kuryer Litewski‎[1] (in Polish), number 81, 1825, page 1
    2. ^ aleatoryczny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading