akordeonik

Polish

Etymology

    From akordeon + -ik. First attested in 1959.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.kɔr.dɛˈɔ.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔɲik
    • Syllabification: a‧kor‧de‧o‧nik

    Noun

    akordeonik m inan

    1. diminutive of akordeon

    Declension

    Declension of akordeonik
    singular plural
    nominative akordeonik akordeoniki
    genitive akordeoniku akordeoników
    dative akordeonikowi akordeonikom
    accusative akordeonik akordeoniki
    instrumental akordeonikiem akordeonikami
    locative akordeoniku akordeonikach
    vocative akordeoniku akordeoniki
    adjective

    References

    1. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “akordeonik”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN

    Further reading

    • “akordeonik”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)