akefaliczny

Polish

Etymology

    From a- + Ancient Greek κέφαλος (képhalos) + Polish -iczny. First attested in 1859.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.kɛ.faˈlit͡ʂ.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ʂnɘ
    • Syllabification: a‧ke‧fa‧licz‧ny

    Adjective

    akefaliczny (not comparable, no derived adverb)

    1. acephalous, acephalic (without a head)
      Synonym: bezgłowy
    2. acephalous (without a beginning)
    3. (prosody) acephalous, acephalic (deficient in the beginning)
      wiersz akefaliczny ― acephalous verse

    Declension

    Declension of akefaliczny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative akefaliczny akefaliczna akefaliczne akefaliczni akefaliczne
    genitive akefalicznego akefalicznej akefalicznego akefalicznych
    dative akefalicznemu akefalicznej akefalicznemu akefalicznym
    accusative akefalicznego akefaliczny akefaliczną akefaliczne akefalicznych akefaliczne
    instrumental akefalicznym akefaliczną akefalicznym akefalicznymi
    locative akefalicznym akefalicznej akefalicznym akefalicznych

    References

    1. ^ Encyklopedyja powszechna. T. 1, (A-Aos).‎[1], 1859, page 262
    2. ^ akefaliczny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading