akcentuacja

See also: akcentuacją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin accentuātiō. First attested in 1850.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ak.t͡sɛn.tuˈa.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: ak‧cen‧tu‧a‧cja

    Noun

    akcentuacja f

    1. (phonology) accentuation (system of accenting in a given language)
      Synonym: (rare) akcentacja
    2. (phonology) accentuation (marking of accents)
      Synonym: (rare) akcentacja

    Declension

    Declension of akcentuacja
    singular
    nominative akcentuacja
    genitive akcentuacji
    dative akcentuacji
    accusative akcentuację
    instrumental akcentuacją
    locative akcentuacji
    vocative akcentuacjo

    Derived terms

    adjective

    References

    1. ^ Gazeta Warszawska‎[1], number 182, 1850, page 3
    2. ^ akcentuacja in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading