aisléim

Irish

Etymology

From ais- (“re-, back”) +‎ léim (“jump”).

Verb

aisléim (present analytic aisléimeann, future analytic aisléimfidh, verbal noun aisléim, past participle aisléimthe)

  1. (intransitive, of spring) recoil

Conjugation

Conjugation of aisléim (first conjugation – A)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present aisléimim aisléimeann tú;
aisléimir†
aisléimeann sé, sí aisléimimid; aisléimeann muid aisléimeann sibh aisléimeann siad;
aisléimid†
a aisléimeann; a aisléimeas aisléimtear
past d'aisléim mé; d'aisléimeas /
aisléim mé‡; aisléimeas‡
d'aisléim tú; d'aisléimis /
aisléim tú‡; aisléimis‡
d'aisléim sé, sí /
aisléim sé, sí‡
d'aisléimeamar; d'aisléim muid /
aisléimeamar‡; aisléim muid‡
d'aisléim sibh; d'aisléimeabhair /
aisléim sibh‡;
aisléimeabhair‡
d'aisléim siad; d'aisléimeadar /
aisléim siad‡; aisléimeadar‡
a d'aisléim aisléimeadh;
haisléimeadh†
past habitual d'aisléiminn /
aisléiminn‡
d'aisléimteá /
aisléimteá‡
d'aisléimeadh sé, sí /
aisléimeadh sé, sí‡
d'aisléimimis; d'aisléimeadh muid /
aisléimimis‡; aisléimeadh muid‡
d'aisléimeadh sibh /
aisléimeadh sibh‡
d'aisléimidís; d'aisléimeadh siad /
aisléimidís‡; aisléimeadh siad‡
a d'aisléimeadh d'aisléimtí /
aisléimtí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future aisléimfidh mé;
aisléimfead
aisléimfidh tú;
aisléimfir†
aisléimfidh sé, sí aisléimfimid;
aisléimfidh muid
aisléimfidh sibh aisléimfidh siad;
aisléimfid†
a aisléimfidh; a aisléimfeas aisléimfear
conditional d'aisléimfinn /
aisléimfinn‡
d'aisléimfeá /
aisléimfeá‡
d'aisléimfeadh sé, sí /
aisléimfeadh sé, sí‡
d'aisléimfimis; d'aisléimfeadh muid /
aisléimfimis‡; aisléimfeadh muid‡
d'aisléimfeadh sibh /
aisléimfeadh sibh‡
d'aisléimfidís; d'aisléimfeadh siad /
aisléimfidís‡; aisléimfeadh siad‡
a d'aisléimfeadh d'aisléimfí /
aisléimfí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-aisléime mé;
go n-aisléimead†
go n-aisléime tú;
go n-aisléimir†
go n-aisléime sé, sí go n-aisléimimid;
go n-aisléime muid
go n-aisléime sibh go n-aisléime siad;
go n-aisléimid†
— go n-aisléimtear
past dá n-aisléiminn dá n-aisléimteá dá n-aisléimeadh sé, sí dá n-aisléimimis;
dá n-aisléimeadh muid
dá n-aisléimeadh sibh dá n-aisléimidís;
dá n-aisléimeadh siad
— dá n-aisléimtí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— aisléimim aisléim aisléimeadh sé, sí aisléimimis aisléimigí;
aisléimidh†
aisléimidís — aisléimtear
past participle aisléimthe
verbal noun aisléim

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms

Noun

aisléim f (genitive singular aisléime, nominative plural aisléimeanna)

  1. verbal noun of aisléim

Declension

Declension of aisléim (second declension)
bare forms
singular plural
nominative aisléim aisléimeanna
vocative a aisléim a aisléimeanna
genitive aisléime aisléimeanna
dative aisléim aisléimeanna
forms with the definite article
singular plural
nominative an aisléim na haisléimeanna
genitive na haisléime na n-aisléimeanna
dative leis an aisléim
don aisléim
leis na haisléimeanna

Mutation

Mutated forms of aisléim
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
aisléim n-aisléim haisléim not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References