agair

Irish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈaɡəɾʲ/

Etymology 1

From Old Irish ad·gair.[1]

Verb

agair (present analytic agraíonn, future analytic agróidh, verbal noun agairt, past participle agartha) (transitive)

  1. to plead, entreat
  2. to avenge, retribute [with ar]
  3. (law) to sue
Conjugation
Conjugation of agair (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present agraím agraíonn tú;
agraír†
agraíonn sé, sí agraímid;
agraíonn muid
agraíonn sibh agraíonn siad;
agraíd†
a agraíonn; a agraíos agraítear
past d'agair mé; d'agraíos /
agair mé‡; agraíos‡
d'agair tú; d'agraís /
agair tú‡; agraís‡
d'agair sé, sí /
agair sé, sí‡
d'agraíomar; d'agair muid /
agraíomar‡; agair muid‡
d'agair sibh; d'agraíobhair /
agair sibh‡; agraíobhair‡
d'agair siad; d'agraíodar /
agair siad‡; agraíodar‡
a d'agair agraíodh;
hagraíodh†
past habitual d'agraínn /
agraínn‡
d'agraíteá /
agraíteá‡
d'agraíodh sé, sí /
agraíodh sé, sí‡
d'agraímis; d'agraíodh muid /
agraímis‡; agraíodh muid‡
d'agraíodh sibh /
agraíodh sibh‡
d'agraídís; d'agraíodh /
agraídís‡; agraíodh siad‡
a d'agraíodh d'agraítí /
agraítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future agróidh mé;
agród;
agróchaidh mé†
agróidh tú;
agróir†;
agróchaidh tú†
agróidh sé, sí;
agróchaidh sé, sí†
agróimid;
agróidh muid;
agróchaimid†;
agróchaidh muid†
agróidh sibh;
agróchaidh sibh†
agróidh siad;
agróid†;
agróchaidh siad†
a agróidh; a agrós; a agróchaidh†; a agróchas† agrófar; agróchar†
conditional d'agróinn; d'agróchainn† /
agróinn‡; agróchainn†‡
d'agrófá; d'agróchthᆠ/
agrófá‡; agróchthᆇ
d'agródh sé, sí; d'agróchadh sé, s토/
agródh sé, sí‡; agróchadh sé, s톇
d'agróimis; d'agródh muid; d'agróchaimis†; d'agróchadh muid† /
agróimis‡; agródh muid‡; agróchaimis†‡; agróchadh muid†‡
d'agródh sibh; d'agróchadh sibh† /
agródh sibh‡; agróchadh sibh†‡
d'agróidís; d'agródh siad; d'agróchaidís†; d'agróchadh siad† /
agróidís‡; agródh siad‡; agróchaidís†‡; agróchadh siad†‡
a d'agródh; a d'agróchadh† d'agrófaí; d'agróchtha토/
agrófaí‡; agróchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-agraí mé;
go n-agraíod†
go n-agraí tú;
go n-agraír†
go n-agraí sé, sí go n-agraímid;
go n-agraí muid
go n-agraí sibh go n-agraí siad;
go n-agraíd†
— go n-agraítear
past dá n-agraínn dá n-agraíteá dá n-agraíodh sé, sí dá n-agraímis;
dá n-agraíodh muid
dá n-agraíodh sibh dá n-agraídís;
dá n-agraíodh siad
— dá n-agraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— agraím agair agraíodh sé, sí agraímis agraígí;
agraídh†
agraídís — agraítear
past participle agartha
verbal noun agairt

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Etymology 2

Noun

agair m sg

  1. vocative/genitive singular of agar (“agar”)

Mutation

Mutated forms of agair
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
agair n-agair hagair not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “ad·gair”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

Further reading

  • Dinneen, Patrick S. (1927), “agraim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla [Irish and English Dictionary], 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 12; reprinted with additions 1996, →ISBN
  • Ó Dónaill, Niall (1977), “agair”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
  • “agair”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026

Old Irish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈa.ɣəɾʲ/
    • (McCone 1996) [ˈa.ɣɪɾʲ]
    • (Griffith 2016) [ˈa.ɣɨɾʲ]

Verb

agair

  1. passive singular present indicative of aigid

Mutation

Mutation of agair
radical lenition nasalization
agair
(pronounced with /h/ in h-prothesis environments)
agair n-agair

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in Old Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Scottish Gaelic

Etymology

From Old Irish ad·gair. Compare Irish agair (“plead, entreat, sue”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈakɪrʲ/

Verb

agair (past dh'agair, future agairidh, verbal noun agairt)

  1. claim, demand
  2. petition
  3. (transitive, with air) crave
    Tha mi ag agairt air seòclaid. ― I'm craving chocolate.

Derived terms