afoniczny

Polish

Etymology

    From afonia + -iczny. First attested in 1872.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.fɔˈɲit͡ʂ.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ʂnɘ
    • Syllabification: a‧fo‧nicz‧ny

    Adjective

    afoniczny (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, pathology) aphonic

    Declension

    Declension of afoniczny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative afoniczny afoniczna afoniczne afoniczni afoniczne
    genitive afonicznego afonicznej afonicznego afonicznych
    dative afonicznemu afonicznej afonicznemu afonicznym
    accusative afonicznego afoniczny afoniczną afoniczne afonicznych afoniczne
    instrumental afonicznym afoniczną afonicznym afonicznymi
    locative afonicznym afonicznej afonicznym afonicznych

    References

    1. ^ Przegląd Postępów Nauki Lekarskiej we Wszystkich Jej Gałęziach i we Wszystkich Krajach‎[1], number R. 3, z. 4, 1872, page 556
    2. ^ afoniczny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “afoniczny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)