afiksalny

Polish

Etymology

    From afiks + -alny. First attested in 1957.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.fikˈsal.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -alnɘ
    • Syllabification: a‧fik‧sal‧ny

    Adjective

    afiksalny (not comparable, no derived adverb)

    1. (linguistic morphology, relational) affixal, affix

    Declension

    Declension of afiksalny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative afiksalny afiksalna afiksalne afiksalni afiksalne
    genitive afiksalnego afiksalnej afiksalnego afiksalnych
    dative afiksalnemu afiksalnej afiksalnemu afiksalnym
    accusative afiksalnego afiksalny afiksalną afiksalne afiksalnych afiksalne
    instrumental afiksalnym afiksalną afiksalnym afiksalnymi
    locative afiksalnym afiksalnej afiksalnym afiksalnych

    References

    1. ^ Slavia Orientalis‎[1] (in Polish), 1957, page 344
    2. ^ afiksalny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “afiksalny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)