afabularny

Polish

Etymology

    From a- + fabularny. First attested in 1902.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.fa.buˈlar.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -arnɘ
    • Syllabification: a‧fa‧bu‧lar‧ny

    Adjective

    afabularny (not comparable, derived adverb afabularnie)

    1. storyless, plotless

    Declension

    Declension of afabularny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative afabularny afabularna afabularne afabularni afabularne
    genitive afabularnego afabularnej afabularnego afabularnych
    dative afabularnemu afabularnej afabularnemu afabularnym
    accusative afabularnego afabularny afabularną afabularne afabularnych afabularne
    instrumental afabularnym afabularną afabularnym afabularnymi
    locative afabularnym afabularnej afabularnym afabularnych

    Derived terms

    nouns
    • (Middle Polish) afabulacja
    • afabularyzm

    References

    1. ^ Pamiętnik literacki‎[1] (in Polish), 1902

    Further reading

    • “afabularny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • afabularny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego