aeraigh

Irish

Etymology 1

From aer (“air”, noun) +‎ -igh.

Verb

aeraigh (present analytic aeraíonn, future analytic aeróidh, verbal noun aerú, past participle aeraithe)

  1. (transitive) to aerate
  2. (transitive) to air, ventilate
    Synonym: aeráil
Conjugation
Conjugation of aeraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present aeraím aeraíonn tú;
aeraír†
aeraíonn sé, sí aeraímid;
aeraíonn muid
aeraíonn sibh aeraíonn siad;
aeraíd†
a aeraíonn; a aeraíos aeraítear
past d'aeraigh mé; d'aeraíos /
aeraigh mé‡; aeraíos‡
d'aeraigh tú; d'aeraís /
aeraigh tú‡; aeraís‡
d'aeraigh sé, sí /
aeraigh sé, sí‡
d'aeraíomar; d'aeraigh muid /
aeraíomar‡; aeraigh muid‡
d'aeraigh sibh; d'aeraíobhair /
aeraigh sibh‡; aeraíobhair‡
d'aeraigh siad; d'aeraíodar /
aeraigh siad‡; aeraíodar‡
a d'aeraigh aeraíodh;
haeraíodh†
past habitual d'aeraínn /
aeraínn‡
d'aeraíteá /
aeraíteá‡
d'aeraíodh sé, sí /
aeraíodh sé, sí‡
d'aeraímis; d'aeraíodh muid /
aeraímis‡; aeraíodh muid‡
d'aeraíodh sibh /
aeraíodh sibh‡
d'aeraídís; d'aeraíodh /
aeraídís‡; aeraíodh siad‡
a d'aeraíodh d'aeraítí /
aeraítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future aeróidh mé;
aeród;
aeróchaidh mé†
aeróidh tú;
aeróir†;
aeróchaidh tú†
aeróidh sé, sí;
aeróchaidh sé, sí†
aeróimid;
aeróidh muid;
aeróchaimid†;
aeróchaidh muid†
aeróidh sibh;
aeróchaidh sibh†
aeróidh siad;
aeróid†;
aeróchaidh siad†
a aeróidh; a aerós; a aeróchaidh†; a aeróchas† aerófar; aeróchar†
conditional d'aeróinn; d'aeróchainn† /
aeróinn‡; aeróchainn†‡
d'aerófá; d'aeróchthᆠ/
aerófá‡; aeróchthᆇ
d'aeródh sé, sí; d'aeróchadh sé, s토/
aeródh sé, sí‡; aeróchadh sé, s톇
d'aeróimis; d'aeródh muid; d'aeróchaimis†; d'aeróchadh muid† /
aeróimis‡; aeródh muid‡; aeróchaimis†‡; aeróchadh muid†‡
d'aeródh sibh; d'aeróchadh sibh† /
aeródh sibh‡; aeróchadh sibh†‡
d'aeróidís; d'aeródh siad; d'aeróchaidís†; d'aeróchadh siad† /
aeróidís‡; aeródh siad‡; aeróchaidís†‡; aeróchadh siad†‡
a d'aeródh; a d'aeróchadh† d'aerófaí; d'aeróchtha토/
aerófaí‡; aeróchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-aeraí mé;
go n-aeraíod†
go n-aeraí tú;
go n-aeraír†
go n-aeraí sé, sí go n-aeraímid;
go n-aeraí muid
go n-aeraí sibh go n-aeraí siad;
go n-aeraíd†
— go n-aeraítear
past dá n-aeraínn dá n-aeraíteá dá n-aeraíodh sé, sí dá n-aeraímis;
dá n-aeraíodh muid
dá n-aeraíodh sibh dá n-aeraídís;
dá n-aeraíodh siad
— dá n-aeraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— aeraím aeraigh aeraíodh sé, sí aeraímis aeraígí;
aeraídh†
aeraídís — aeraítear
past participle aeraithe
verbal noun aerú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

aeraigh

  1. inflection of aerach (“airy; light-hearted, gay; lively, frolicsome; flighty, giddy”):
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of aeraigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
aeraigh n-aeraigh haeraigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Usage notes

Uses the -aigh suffix aer +‎ -aigh

Further reading

  • Ó Dónaill, Niall (1977), “aeraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla [Irish–English Dictionary], Dublin: An Gúm, →ISBN
  • “aeraigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026