aequoreus

Latin

Etymology

From aequor (“even surface of the sea; sea”), from aequus (“even, flat”).

Pronunciation

Adjective

aequoreus (feminine aequorea, neuter aequoreum); first/second-declension adjective

  1. (relational) Of or pertaining to the sea.
    • 8 CE – 12 CE, Ovidius, Tristia 1.89–90:
      dum petit īnfirmīs nimium sublīmia pennīs
      Īcarus aequoreās nōmine fēcit aquās.
      While seeking – on fragile wings! – overly lofty [heights], Icarus conferred sea waters with his name.
      (See: Icarus; Icarian Sea.)

Declension

First/second-declension adjective.

Descendants

  • ⇒ English: aequoreal
  • → Italian: equoreo
  • → Portuguese: equóreo
  • → Translingual: Aequorea

References

  • “aequoreus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • “aequoreus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • “aequoreus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.