adharcáil

Irish

Etymology

From adharc (“horn”) +‎ -áil (suffix used productively to form denominative verbs and their associated verbal nouns).

Verb

adharcáil (present analytic adharcálann, future analytic adharcálfaidh, verbal noun adharcáil, past participle adharcáilte)

  1. (transitive) horn, gore

Conjugation

Conjugation of adharcáil (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present adharcálaim adharcálann tú;
adharcálair†
adharcálann sé, sí adharcálaimid; adharcálann muid adharcálann sibh adharcálann siad;
adharcálaid†
a adharcálann; a adharcálas adharcáiltear
past d'adharcáil mé; d'adharcálas /
adharcáil mé‡; adharcálas‡
d'adharcáil tú; d'adharcálais /
adharcáil tú‡; adharcálais‡
d'adharcáil sé, sí /
adharcáil sé, sí‡
d'adharcálamar; d'adharcáil muid /
adharcálamar‡; adharcáil muid‡
d'adharcáil sibh; d'adharcálabhair /
adharcáil sibh‡; adharcálabhair‡
d'adharcáil siad; d'adharcáladar /
adharcáil siad; adharcáladar‡
a d'adharcáil adharcáladh;
hadharcáladh†
past habitual d'adharcálainn /
adharcálainn‡
d'adharcáilteá /
adharcáilteá‡
d'adharcáladh sé, sí /
adharcáladh sé, sí‡
d'adharcálaimis; d'adharcáladh muid /
adharcáladh muid‡
d'adharcáladh sibh /
adharcáladh sibh‡
d'adharcálaidís; d'adharcáladh siad /
adharcálaidís‡; adharcáladh siad‡
a d'adharcáladh d'adharcáiltí /
adharcáiltí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future adharcálfaidh mé;
adharcálfad
adharcálfaidh tú;
adharcálfair†
adharcálfaidh sé, sí adharcálfaimid;
adharcálfaidh muid
adharcálfaidh sibh adharcálfaidh siad;
adharcálfaid†
a adharcálfaidh; a adharcálfas adharcálfar
conditional d'adharcálfainn /
adharcálfainn‡
d'adharcálfá /
adharcálfá‡
d'adharcálfadh sé, sí /
adharcálfadh sé, sí‡
d'adharcálfaimis; d'adharcálfadh muid /
adharcálfaimis‡; adharcálfadh muid‡
d'adharcálfadh sibh /
adharcálfadh sibh‡
d'adharcálfaidís; d'adharcálfadh siad /
adharcálfaidís‡; adharcálfadh siad‡
a d'adharcálfadh d'adharcálfaí /
adharcálfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-adharcála mé;
go n-adharcálad†
go n-adharcála tú;
go n-adharcálair†
go n-adharcála sé, sí go n-adharcálaimid;
go n-adharcála muid
go n-adharcála sibh go n-adharcála siad;
go n-adharcálaid†
— go n-adharcáiltear
past dá n-adharcálainn dá n-adharcáilteá dá n-adharcáladh sé, sí dá n-adharcálaimis;
dá n-adharcáladh muid
dá n-adharcáladh sibh dá n-adharcálaidís;
dá n-adharcáladh siad
— dá n-adharcáiltí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— adharcálaim adharcáil adharcáladh sé, sí adharcálaimis adharcálaigí;
adharcálaidh†
adharcálaidís — adharcáiltear
past participle adharcáilte
verbal noun adharcáil

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Noun

adharcáil f (genitive singular adharcála, uncountable)

  1. verbal noun of adharcáil

Declension

Declension of adharcáil (third declension, no plural)
bare forms
singular
nominative adharcáil
vocative a adharcáil
genitive adharcála
dative adharcáil
forms with the definite article
singular
nominative an adharcáil
genitive na hadharcála
dative leis an adharcáil
don adharcáil

Mutation

Mutated forms of adharcáil
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
adharcáil n-adharcáil hadharcáil not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading