adhair

Irish

Etymology 1

From Old Irish ad·ora (“adores, worships”), from Latin adōrō.

Verb

adhair (present analytic adhrann, future analytic adharfaidh, verbal noun adhradh, past participle adhartha)

  1. (transitive) adore, worship
  2. (transitive, literary) adhere to, follow (with de, do)
Conjugation
Conjugation of adhair (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present adhraim adhrann tú;
adhrair†
adhrann sé, sí adhraimid; adhrann muid adhrann sibh adhrann siad;
adhraid†
a adhrann; a adhras adhairtear
past d'adhair mé; d'adhras /
adhair mé‡; adhras‡
d'adhair tú; d'adhrais /
adhair tú‡; adhrais‡
d'adhair sé, sí /
adhair sé, sí‡
d'adhramar; d'adhair muid /
adhramar‡; adhair muid‡
d'adhair sibh; d'adhrabhair /
adhair sibh‡; adhrabhair‡
d'adhair siad; d'adhradar /
adhair siad; adhradar‡
a d'adhair adhradh;
hadhradh†
past habitual d'adhrainn /
adhrainn‡
d'adhairteá /
adhairteá‡
d'adhradh sé, sí /
adhradh sé, sí‡
d'adhraimis; d'adhradh muid /
adhradh muid‡
d'adhradh sibh /
adhradh sibh‡
d'adhraidís; d'adhradh siad /
adhraidís‡; adhradh siad‡
a d'adhradh d'adhairtí /
adhairtí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future adharfaidh mé;
adharfad
adharfaidh tú;
adharfair†
adharfaidh sé, sí adharfaimid;
adharfaidh muid
adharfaidh sibh adharfaidh siad;
adharfaid†
a adharfaidh; a adharfas adharfar
conditional d'adharfainn /
adharfainn‡
d'adharfá /
adharfá‡
d'adharfadh sé, sí /
adharfadh sé, sí‡
d'adharfaimis; d'adharfadh muid /
adharfaimis‡; adharfadh muid‡
d'adharfadh sibh /
adharfadh sibh‡
d'adharfaidís; d'adharfadh siad /
adharfaidís‡; adharfadh siad‡
a d'adharfadh d'adharfaí /
adharfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-adhra mé;
go n-adhrad†
go n-adhra tú;
go n-adhrair†
go n-adhra sé, sí go n-adhraimid;
go n-adhra muid
go n-adhra sibh go n-adhra siad;
go n-adhraid†
— go n-adhairtear
past dá n-adhrainn dá n-adhairteá dá n-adhradh sé, sí dá n-adhraimis;
dá n-adhradh muid
dá n-adhradh sibh dá n-adhraidís;
dá n-adhradh siad
— dá n-adhairtí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— adhraim adhair adhradh sé, sí adhraimis adhraigí;
adhraidh†
adhraidís — adhairtear
past participle adhartha
verbal noun adhradh

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

adhair m

  1. genitive singular of adhar (“sore, irritation”)

Mutation

Mutated forms of adhair
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
adhair n-adhair hadhair not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading

Scottish Gaelic

Noun

adhair m sg

  1. genitive singular of adhar (“air, sky, heaven”)

Mutation

Mutation of adhair
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
adhair n-adhair h-adhair t-adhair

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scottish Gaelic.
All possible mutated forms are displayed for convenience.