adhain

Irish

Alternative forms

  • adhaintigh

Etymology

From Old Irish ad·annai (“kindles, lights; stirs up, incites; sets going, begins”).

Verb

adhain (present analytic adhnann, future analytic adhanfaidh, verbal noun adhaint, past participle adhainte)

  1. (ambitransitive) kindle
  2. (ambitransitive) inflame
  3. (ambitransitive, of an internal combustion engine) ignite
  4. (~ ar) grate on

Conjugation

Conjugation of adhain (first conjugation – B)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present adhnaim adhnann tú;
adhnair†
adhnann sé, sí adhnaimid; adhnann muid adhnann sibh adhnann siad;
adhnaid†
a adhnann; a adhnas adhaintear
past d'adhain mé; d'adhnas /
adhain mé‡; adhnas‡
d'adhain tú; d'adhnais /
adhain tú‡; adhnais‡
d'adhain sé, sí /
adhain sé, sí‡
d'adhnamar; d'adhain muid /
adhnamar‡; adhain muid‡
d'adhain sibh; d'adhnabhair /
adhain sibh‡; adhnabhair‡
d'adhain siad; d'adhnadar /
adhain siad; adhnadar‡
a d'adhain adhnadh;
hadhnadh†
past habitual d'adhnainn /
adhnainn‡
d'adhainteá /
adhainteá‡
d'adhnadh sé, sí /
adhnadh sé, sí‡
d'adhnaimis; d'adhnadh muid /
adhnadh muid‡
d'adhnadh sibh /
adhnadh sibh‡
d'adhnaidís; d'adhnadh siad /
adhnaidís‡; adhnadh siad‡
a d'adhnadh d'adhaintí /
adhaintí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future adhanfaidh mé;
adhanfad
adhanfaidh tú;
adhanfair†
adhanfaidh sé, sí adhanfaimid;
adhanfaidh muid
adhanfaidh sibh adhanfaidh siad;
adhanfaid†
a adhanfaidh; a adhanfas adhanfar
conditional d'adhanfainn /
adhanfainn‡
d'adhanfá /
adhanfá‡
d'adhanfadh sé, sí /
adhanfadh sé, sí‡
d'adhanfaimis; d'adhanfadh muid /
adhanfaimis‡; adhanfadh muid‡
d'adhanfadh sibh /
adhanfadh sibh‡
d'adhanfaidís; d'adhanfadh siad /
adhanfaidís‡; adhanfadh siad‡
a d'adhanfadh d'adhanfaí /
adhanfaí‡
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-adhna mé;
go n-adhnad†
go n-adhna tú;
go n-adhnair†
go n-adhna sé, sí go n-adhnaimid;
go n-adhna muid
go n-adhna sibh go n-adhna siad;
go n-adhnaid†
— go n-adhaintear
past dá n-adhnainn dá n-adhainteá dá n-adhnadh sé, sí dá n-adhnaimis;
dá n-adhnadh muid
dá n-adhnadh sibh dá n-adhnaidís;
dá n-adhnadh siad
— dá n-adhaintí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— adhnaim adhain adhnadh sé, sí adhnaimis adhnaigí;
adhnaidh†
adhnaidís — adhaintear
past participle adhainte
verbal noun adhaint

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms

Noun

adhain f (genitive singular adhaine, uncountable)

  1. alternative form of adhaint

Mutation

Mutated forms of adhain
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
adhain n-adhain hadhain not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading