adfero

Latin

Etymology

    From ad- + ferō (“bear, carry”).

    Pronunciation

    Verb

    adferō (present infinitive adferre, perfect active adtulī, supine adlātum); third conjugation, suppletive

    1. alternative form of afferō (“to carry forth; to bring forth”)
      • 52 BCE, Cicero, Pro Milone 1.1:
        Etsi vereor, iudices, ne turpe sit pro fortissimo viro dicere incipientem timere, minimeque deceat, cum T. Annius ipse magis de rei publicae salute quam de sua perturbetur, me ad eius causam parem animi magnitudinem adferre non posse, tamen haec novi iudici nova forma terret oculos, qui, quocumque inciderunt, consuetudinem fori et pristinum morem iudiciorum requirunt.
        (please add an English translation of this quotation)

    Conjugation

    Further reading

    • “adfero”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers

    Welsh

    Pronunciation

    Verb

    adfero

    1. (literary) third-person singular present subjunctive of edfryd

    Mutation

    Mutated forms of adfero
    radical soft nasal h-prothesis
    adfero unchanged unchanged hadfero

    Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Welsh.
    All possible mutated forms are displayed for convenience.