adduktor

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin adductor.[1] First attested in 1882.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /adˈduk.tɔr/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uktɔr
    • Syllabification: ad‧duk‧tor

    Noun

    adduktor m inan

    1. (anatomy) adductor (a muscle which draws a limb or part of the body toward the middle line of the body, or closes extended parts of the body—opposed to abductor)
      Synonym: przywodziciel
      Hypernym: mięsień
      Coordinate terms: abduktor, odwodziciel

    Declension

    Declension of adduktor
    singular plural
    nominative adduktor adduktory
    genitive adduktora adduktorów
    dative adduktorowi adduktorom
    accusative adduktor adduktory
    instrumental adduktorem adduktorami
    locative adduktorze adduktorach
    vocative adduktorze adduktory

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “adduktor”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Przegląd lekarski: wyd. staraniem oddzialu nauk przyrodniczych i lekarskich towarzystwa naukowego Krakowskiego‎[1] (in Polish), 1882, page 540

    Further reading

    • “adduktor”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • adduktor in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego