addukt

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin adductus. First attested in 1930.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈad.dukt/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -addukt
    • Syllabification: ad‧dukt

    Noun

    addukt m inan

    1. (chemistry) adduct (the product of an addition reaction)

    Declension

    Declension of addukt
    singular plural
    nominative addukt addukty
    genitive adduktu adduktów
    dative adduktowi adduktom
    accusative addukt addukty
    instrumental adduktem adduktami
    locative addukcie adduktach
    vocative addukcie addukty

    References

    1. ^ Ludwik Szperl (1930), Wykład chemji organicznej‎[1] (in Polish), page 469

    Further reading

    • addukt in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego