adaigh

Irish

Etymology 1

Verb

adaigh (present analytic adaíonn, future analytic adóidh, verbal noun adú, past participle adaithe)

  1. (ambitransitive) alternative form of fadaigh (“to kindle, build, incite”)
Conjugation
Conjugation of adaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present adaím adaíonn tú;
adaír†
adaíonn sé, sí adaímid;
adaíonn muid
adaíonn sibh adaíonn siad;
adaíd†
a adaíonn; a adaíos adaítear
past d'adaigh mé; d'adaíos /
adaigh mé‡; adaíos‡
d'adaigh tú; d'adaís /
adaigh tú‡; adaís‡
d'adaigh sé, sí /
adaigh sé, sí‡
d'adaíomar; d'adaigh muid /
adaíomar‡; adaigh muid‡
d'adaigh sibh; d'adaíobhair /
adaigh sibh‡; adaíobhair‡
d'adaigh siad; d'adaíodar /
adaigh siad‡; adaíodar‡
a d'adaigh adaíodh;
hadaíodh†
past habitual d'adaínn /
adaínn‡
d'adaíteá /
adaíteá‡
d'adaíodh sé, sí /
adaíodh sé, sí‡
d'adaímis; d'adaíodh muid /
adaímis‡; adaíodh muid‡
d'adaíodh sibh /
adaíodh sibh‡
d'adaídís; d'adaíodh /
adaídís‡; adaíodh siad‡
a d'adaíodh d'adaítí /
adaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future adóidh mé;
adód;
adóchaidh mé†
adóidh tú;
adóir†;
adóchaidh tú†
adóidh sé, sí;
adóchaidh sé, sí†
adóimid;
adóidh muid;
adóchaimid†;
adóchaidh muid†
adóidh sibh;
adóchaidh sibh†
adóidh siad;
adóid†;
adóchaidh siad†
a adóidh; a adós; a adóchaidh†; a adóchas† adófar; adóchar†
conditional d'adóinn; d'adóchainn† /
adóinn‡; adóchainn†‡
d'adófá; d'adóchthᆠ/
adófá‡; adóchthᆇ
d'adódh sé, sí; d'adóchadh sé, s토/
adódh sé, sí‡; adóchadh sé, s톇
d'adóimis; d'adódh muid; d'adóchaimis†; d'adóchadh muid† /
adóimis‡; adódh muid‡; adóchaimis†‡; adóchadh muid†‡
d'adódh sibh; d'adóchadh sibh† /
adódh sibh‡; adóchadh sibh†‡
d'adóidís; d'adódh siad; d'adóchaidís†; d'adóchadh siad† /
adóidís‡; adódh siad‡; adóchaidís†‡; adóchadh siad†‡
a d'adódh; a d'adóchadh† d'adófaí; d'adóchtha토/
adófaí‡; adóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-adaí mé;
go n-adaíod†
go n-adaí tú;
go n-adaír†
go n-adaí sé, sí go n-adaímid;
go n-adaí muid
go n-adaí sibh go n-adaí siad;
go n-adaíd†
— go n-adaítear
past dá n-adaínn dá n-adaíteá dá n-adaíodh sé, sí dá n-adaímis;
dá n-adaíodh muid
dá n-adaíodh sibh dá n-adaídís;
dá n-adaíodh siad
— dá n-adaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— adaím adaigh adaíodh sé, sí adaímis adaígí;
adaídh†
adaídís — adaítear
past participle adaithe
verbal noun adú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Etymology 2

Verb

adaigh (present analytic adaíonn, future analytic adóidh, verbal noun adú, past participle adaithe)

  1. (intransitive) alternative form of fadaigh (“to lengthen”)
Conjugation
Conjugation of adaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present adaím adaíonn tú;
adaír†
adaíonn sé, sí adaímid;
adaíonn muid
adaíonn sibh adaíonn siad;
adaíd†
a adaíonn; a adaíos adaítear
past d'adaigh mé; d'adaíos /
adaigh mé‡; adaíos‡
d'adaigh tú; d'adaís /
adaigh tú‡; adaís‡
d'adaigh sé, sí /
adaigh sé, sí‡
d'adaíomar; d'adaigh muid /
adaíomar‡; adaigh muid‡
d'adaigh sibh; d'adaíobhair /
adaigh sibh‡; adaíobhair‡
d'adaigh siad; d'adaíodar /
adaigh siad‡; adaíodar‡
a d'adaigh adaíodh;
hadaíodh†
past habitual d'adaínn /
adaínn‡
d'adaíteá /
adaíteá‡
d'adaíodh sé, sí /
adaíodh sé, sí‡
d'adaímis; d'adaíodh muid /
adaímis‡; adaíodh muid‡
d'adaíodh sibh /
adaíodh sibh‡
d'adaídís; d'adaíodh /
adaídís‡; adaíodh siad‡
a d'adaíodh d'adaítí /
adaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future adóidh mé;
adód;
adóchaidh mé†
adóidh tú;
adóir†;
adóchaidh tú†
adóidh sé, sí;
adóchaidh sé, sí†
adóimid;
adóidh muid;
adóchaimid†;
adóchaidh muid†
adóidh sibh;
adóchaidh sibh†
adóidh siad;
adóid†;
adóchaidh siad†
a adóidh; a adós; a adóchaidh†; a adóchas† adófar; adóchar†
conditional d'adóinn; d'adóchainn† /
adóinn‡; adóchainn†‡
d'adófá; d'adóchthᆠ/
adófá‡; adóchthᆇ
d'adódh sé, sí; d'adóchadh sé, s토/
adódh sé, sí‡; adóchadh sé, s톇
d'adóimis; d'adódh muid; d'adóchaimis†; d'adóchadh muid† /
adóimis‡; adódh muid‡; adóchaimis†‡; adóchadh muid†‡
d'adódh sibh; d'adóchadh sibh† /
adódh sibh‡; adóchadh sibh†‡
d'adóidís; d'adódh siad; d'adóchaidís†; d'adóchadh siad† /
adóidís‡; adódh siad‡; adóchaidís†‡; adóchadh siad†‡
a d'adódh; a d'adóchadh† d'adófaí; d'adóchtha토/
adófaí‡; adóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-adaí mé;
go n-adaíod†
go n-adaí tú;
go n-adaír†
go n-adaí sé, sí go n-adaímid;
go n-adaí muid
go n-adaí sibh go n-adaí siad;
go n-adaíd†
— go n-adaítear
past dá n-adaínn dá n-adaíteá dá n-adaíodh sé, sí dá n-adaímis;
dá n-adaíodh muid
dá n-adaíodh sibh dá n-adaídís;
dá n-adaíodh siad
— dá n-adaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— adaím adaigh adaíodh sé, sí adaímis adaígí;
adaídh†
adaídís — adaítear
past participle adaithe
verbal noun adú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of adaigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
adaigh n-adaigh hadaigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading