acceptito
Latin
Etymology
From acceptō (“to take, accept”) + -tō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [akˈkɛp.tɪ.toː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [atˈt͡ʃɛp.ti.to]
Verb
acceptitō (present infinitive acceptitāre, perfect active acceptitāvī, supine acceptitātum); first conjugation
Conjugation
Conjugation of acceptitō (first conjugation)
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | acceptitō | acceptitās | acceptitat | acceptitāmus | acceptitātis | acceptitant | ||||||
| imperfect | acceptitābam | acceptitābās | acceptitābat | acceptitābāmus | acceptitābātis | acceptitābant | |||||||
| future | acceptitābō | acceptitābis | acceptitābit | acceptitābimus | acceptitābitis | acceptitābunt | |||||||
| perfect | acceptitāvī | acceptitāvistī | acceptitāvit | acceptitāvimus | acceptitāvistis | acceptitāvērunt, acceptitāvēre | |||||||
| pluperfect | acceptitāveram | acceptitāverās | acceptitāverat | acceptitāverāmus | acceptitāverātis | acceptitāverant | |||||||
| future perfect | acceptitāverō | acceptitāveris | acceptitāverit | acceptitāverimus | acceptitāveritis | acceptitāverint | |||||||
| passive | present | acceptitor | acceptitāris, acceptitāre |
acceptitātur | acceptitāmur | acceptitāminī | acceptitantur | ||||||
| imperfect | acceptitābar | acceptitābāris, acceptitābāre |
acceptitābātur | acceptitābāmur | acceptitābāminī | acceptitābantur | |||||||
| future | acceptitābor | acceptitāberis, acceptitābere |
acceptitābitur | acceptitābimur | acceptitābiminī | acceptitābuntur | |||||||
| perfect | acceptitātus + present active indicative of sum | ||||||||||||
| pluperfect | acceptitātus + imperfect active indicative of sum | ||||||||||||
| future perfect | acceptitātus + future active indicative of sum | ||||||||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | acceptitem | acceptitēs | acceptitet | acceptitēmus | acceptitētis | acceptitent | ||||||
| imperfect | acceptitārem | acceptitārēs | acceptitāret | acceptitārēmus | acceptitārētis | acceptitārent | |||||||
| perfect | acceptitāverim | acceptitāverīs | acceptitāverit | acceptitāverīmus | acceptitāverītis | acceptitāverint | |||||||
| pluperfect | acceptitāvissem | acceptitāvissēs | acceptitāvisset | acceptitāvissēmus | acceptitāvissētis | acceptitāvissent | |||||||
| passive | present | acceptiter | acceptitēris, acceptitēre |
acceptitētur | acceptitēmur | acceptitēminī | acceptitentur | ||||||
| imperfect | acceptitārer | acceptitārēris, acceptitārēre |
acceptitārētur | acceptitārēmur | acceptitārēminī | acceptitārentur | |||||||
| perfect | acceptitātus + present active subjunctive of sum | ||||||||||||
| pluperfect | acceptitātus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | acceptitā | — | — | acceptitāte | — | ||||||
| future | — | acceptitātō | acceptitātō | — | acceptitātōte | acceptitantō | |||||||
| passive | present | — | acceptitāre | — | — | acceptitāminī | — | ||||||
| future | — | acceptitātor | acceptitātor | — | — | acceptitantor | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | acceptitāre | acceptitārī | acceptitāns | — | |||||||||
| future | acceptitātūrum esse | acceptitātum īrī | acceptitātūrus | acceptitandus | |||||||||
| perfect | acceptitāvisse | acceptitātum esse | — | acceptitātus | |||||||||
| future perfect | — | acceptitātum fore | — | — | |||||||||
| perfect potential | acceptitātūrum fuisse | — | — | — | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| acceptitandī | acceptitandō | acceptitandum | acceptitandō | acceptitātum | acceptitātū | ||||||||
References
- “acceptito”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- acceptito in Georges, Karl Ernst; Georges, Heinrich (1913–1918), Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8th edition, volume 1, Hahnsche Buchhandlung
- “acceptito”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
Categories:
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European word *h₂éd
- Latin terms suffixed with -to
- Latin terms derived from the Proto-Indo-European root *kap- (seize)
- Latin 4-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin verbs
- Latin first conjugation verbs
- Latin first conjugation verbs with perfect in -āv-