abrogacja

See also: abrogacją

Polish

Alternative forms

Etymology

    Learned borrowing from Latin abrogātiō.[1][2] First attested in 1634.[3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.brɔˈɡa.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: a‧bro‧ga‧cja

    Noun

    abrogacja f

    1. (law) abrogation
      Synonym: (Middle Polish) abrogat

    Declension

    Declension of abrogacja
    singular plural
    nominative abrogacja abrogacje
    genitive abrogacji abrogacji, abrogacyj1
    dative abrogacji abrogacjom
    accusative abrogację abrogacje
    instrumental abrogacją abrogacjami
    locative abrogacji abrogacjach
    vocative abrogacjo abrogacje

    1Archaic.

    noun
    verb

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “abrogacja”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “abrogacja”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
    3. ^ Wiesław Morawski (03.02.2020), “ABROGACJA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

    Further reading