abojem

Old Polish

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.) First attested in the 15th century.

Pronunciation

  • IPA(key): (10th–15th CE) /abɔjɛm/
  • IPA(key): (15th CE) /abɔjɛm/

Conjunction

abojem

  1. (attested in Masovia) because, for
    Synonyms: abo, abociem, abowiem, albo
    • 1874-1891 [Middle of the 15th century], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎[1], [2], [3], volume XXIV, page 362:
      Aboyem nye byl gemv na zatraczene nam ignis ille non ad interitum... ipsius fuit
      [Abojem nie był jemu na zatracenie nam ignis ille non ad interitum... ipsius fuit]
    • 1928 [End of the fifteenth century], Jan Janów, editor, Zespół ewangelijny Biblioteki Ordynacji Zamoyskich nr 1116‎transliteration, transcription, Warsaw, page 290:
      A thy dzyeczyą prorokyem navysszego bądzyesz vezvan, aboyem *vprzeydzysz przed oblyczym pana gothovacz drogy yego kv danyv navky zbavyenya lyvdv yego na odpuszczenye grzechow
      [A ty, dziecię, prorokiem nawyszszego będziesz wezwan, abojem uprze[j]dzisz przed obliczym Pana gotować drogi jego ku daniu nauki zbawienia ludu jego na odpuszczenie grzechow]

Descendants

  • Middle Polish: abojem

References

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish abojem.

    Pronunciation

    Conjunction

    abojem

    1. introduces a clause clarifying the previous one
      Synonym: abociem

    Further reading

    • Maria Renata Mayenowa, et al., editors (2010-2023), “abojem”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]