abociem

Old Polish

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.) First attested in the 15th century.

Pronunciation

  • IPA(key): (10th–15th CE) /abɔt͡ɕʲɛ(ː)m/
  • IPA(key): (15th CE) /abɔt͡ɕʲɛm/, /abɔt͡ɕʲem/

Conjunction

abociem

  1. (attested in Lesser Poland, Sieradz-Łęczyca) because, for
    Synonyms: abo, abojem, abowiem, albo
    • 1887 [1482-1483], Wacław Ubogi z Brodni, edited by Lucjan Malinowski, Modlitwy Wacława. Zabytek języka polskiego z wieku XV odkryty i skopjowany przez Aleksandra Przezdzieckiego wydał i objaśnił Lucyjan Malinowski‎[1], Krakow, Brodnia, page 40:
      Ulyczka ta zamknyona bądze grzechowi, a nye bandze othworzona, abocziem pan bog wszedl przesz oną
      [Uliczka ta zamkniona będzie grzechowi, a nie będzie otworzona, abociem Pan Bog wszedł przez oną]
    • 1908 [c. 1500], Sprawozdania z Posiedzeń Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, volume V, page 9:
      Tacz darow bozych iesth pelna, abociem byla pobozna
      [Tać darow bożych jest pełna, abociem była pobożna]

Descendants

  • Middle Polish: abociem

References

Polish

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Old Polish abociem.

    Pronunciation

    Conjunction

    abociem

    1. (Middle Polish) for, because
      Synonyms: bo, ponieważ
    2. (Middle Polish) introduces a clause clarifying the previous one
      Synonym: abojem

    Further reading