ablegacja

See also: ablegacją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin ablēgātiō. First attested in 1676.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.blɛˈɡa.t͡sja/
    • Rhymes: -at͡sja
    • Syllabification: a‧ble‧ga‧cja

    Noun

    ablegacja f

    1. (Middle Polish) legation, mission
      Synonym: poselstwo
    2. (obsolete, historical, Ancient Rome) honorable exile

    Declension

    Declension of ablegacja
    singular plural
    nominative ablegacja ablegacje
    genitive ablegacji ablegacji, ablegacyj1
    dative ablegacji ablegacjom
    accusative ablegację ablegacje
    instrumental ablegacją ablegacjami
    locative ablegacji ablegacjach
    vocative ablegacjo ablegacje

    1Archaic.

    verb

    References

    1. ^ Krystyna Siekierska (20.11.2019), “ABLEGACJA”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

    Further reading